"Hayat bu rugan iskarpinlere ne kadar benziyor!"dedi,"Tıpkı bunlar gibi biz de günler geçtikçe aşınmaya,bir tarafa kaykılmaya,çirkinleşmeye ve nihayet işe yaramamaya başlayacağız..."
Al üç buçuk maaşını,otur bir köşede...Değil mi efendim? Biz de fikir sahibiyiz... Ben kendi nefsime ondan çok daha ileriyim... Evet,bu dünya böyle yürümez,fakat her şeyin sırası var...Bak,ben ağzımı açıyor muyum? İnsan karda yürüyüp izini belli etmemeli...Fakat cahil çocuk,dinlemezdi ki...Hep burnunun doğrusuna giderdi.Sanki tek başına dünyanın minverini(eksen) değiştirecek...
Birçok birbirine benzeyen ve birbirine zıt bilgiler ve fikirler kafasında,tıpkı,hafif rüzgârlı bir havaya Serpilmiş kuş tüyleri gibi,uçuşup duruyorlardı. Bu,onlardan hangisini yakalayabilirse,eline hangisi gelir,yüzüne hangisi sürünüp geçerse onu söylüyordu.