Mutluluğu mandalladım
Gönül telime, rüzgarda uçuşan çamaşırlar gibi...
Güneşe hasret....
Turuncu renklere bulanmış haliyle.
Sıcacık bakışlarını hissederim , gözlerini kapatsan bile.
Kaç bilinmemiş ırmaklar getiririr bana kokunu senin.
Hangi gül sularıyla yıkandı o kutsal tenin.
Koklasam doyasıya saçlarının telini...
Haceri esved gibi dokunsam tenine.
Sarılsam ruhu mücerred gibi beline.
Kurban olsam, gözlerindeki hüzüne.
Kıblegahım olsan uzaktan olsada.
Dönsem yüzümü, sürsem yüzümü toprağına...
Sevaplarım günahlarım koysam önüne, diz çöksem
Hayaller gerçek olurmu?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hacı Bektaş Veli'den Sözler
- Asalet, duruluk ve doğruluktur.
- Asıl körlük nankörlüktür.
- Düşünce karanlığına ışık tutanlara ne mutlu.
- Eline, beline, diline sahip ol!
- Göze nur gönülden gelir.
- Hak güneşten daha zahirdir.
- Her ne ararsan kendinde ara.
- Hiçbir milleti ve insanı ayıplamayınız.
- İki nesne en büyüktür: bilgi ve yumuşaklık. Bilgi ile doğruya yol görünür, yumuşaklık ile insanlara katlanılır.
- ilim hakikate giden yolları aydınlatan ışıktır.
- İlimden gidilmeyen yolun sonu karanlıktır.
- İncinsen de incitme.
- İnsanın cemali sözünün güzelliğidir.
- İnsanoğlu için en kutsal ibadet çalışmak doğruluk ve insan sevgisidir.
- İslam'ın temeli ahlak ahlakın özü bilgi, bilginin özü akıldır.
- Kadınları okumayan milletler yükselemez.
- Kadınları okutunuz.
- Marifet nefsi silmek değil, bilmektir.
- Murada ermek, sabır iledir.
- Mülk alimin şeytanıdır.
- Mürşitlik alıcılık değil, vericiliktir.
- Nebiler, veliler insanlığa Tanrı'nın hediyesidir.
- Nefsine ağır geleni kimseye tatbik etme.
- Okunacak en büyük kitap insandır.
- Oturduğun yeri pak et, kazandığın lokmayı hak et.
(Alıntı: 16 Ağustos 2012, Takvim Yaprağı)
Hacı Bektaş Veli
Hacı Bektaş Veli
Sayfalar yavaşça kapandı, ışıklar söndü,
Zaman durdu ve dünya senin etrafında döndü.
Kitaplarda aradığım o masal kahramanı,
Meğer gözlerindeymiş, büyülemiş zamanı.
Ne Kaf Dağı’nın ardı ne saraylar gerekir,
Senin olduğun her yer bana cennet demektir.
Saçlarının teline rüzgar değse kıskanır,
Seni gören her yürek bir masala inanır.
Bir gülüşün var ki, kış ortası bahar,
Sesinde kaybolduğum uçsuz bucaksız diyarlar var.
Sen benim hiç bitmeyen, en güzel rüyam,
Sen yoksan eksik kalır bu koskoca dünya.
Bakışın, en karanlık geceye sızan bir şafak,
Dokunuşun, kalbimi sevdayla uyandırmak,
Varlığın, ömrüme yazılmış en zarif destan,
Sensin benim en güzel masalım.
Sen nazlı canana benzersin turnam..
“ Sen nazlı canana benzersin turnam" derken, aslında yâre olan özlemin, ona duyulan o kıymetli ve incitmekten korkulan sevdanın resmi çizilir. O kanat büküşte, boyun eğişte hem bir boyun kaçırma hem de büyük bir asalet vardır.
"Bağlanmış kalmışım zülfün teline,
Gitme turnam gitme, çıktım yoluna..."
Turnalar Semahı’na götürdü beni. Turna; Anadolu’da sadakatin, sevdanın, dert ortağı olmanın ve uzaktaki yâre haber götüren o kutsal bağın simgesidir. "Nazlı canan" ile turnayı bir tutan bu deyişler, gönüldeki sızıyı en zarif şekilde fısıldar.