Kimsenin renkleri gördüğü yoktu. Günışığında ya da geceyarısı, sokaklara uğrayıp soluk almaya çalışanlar, paçaları, etekleri çamurlara bulanmış asık yüzlü insanlar, eskimiş dış görünüşleri, boşalmış yürekleriyle bir zaman kendilerinin olan yorgun kalıplarını güçlükle sürüklüyorlardı.
Sayfa 16 - Yapı Kredi Yayınları , 9. Baskı: İstanbul, Şubat2020