Martin aklın derin boyutlarında dolaşmıştı ve artık eskiye dönemezdi. Öte yandan bir inasandı ve arkadaşa olan ihtiyacı bir türlü tatmin edilemiyordu. Kendine yeni bir yuvada bulamıyordu. Çetedeki arkadaşlarının anlamadığı gibi.,ailesinin ve burjuvaların anlamadığı gibi, yanında oturan bu zavallı kız da ne onu nede onun Martine biçtiği değeri anlayabilirdi. Bütün bunları düşündükçe üzüntüsü arttı, ıstırap verici bir hal aldı
Martin sorgulayan gözlerle süzdükten sonra bağırdı :"Hakkın var. Bence aylaklık etmek, hayvan gibi çalışmaktan iyi. Yaşayacaksın be oğlum. Hayatın boyunca yaptıklarından daha iyi bir iş çıkaracaksın yaşayarak"
Diksiyon hususunda sürekli temkinli olmasının kendisini ahmak gibi gösterdiğinin farkındaydı bu hususun kendisini, aslında olduğu kişiyi göstermekten alıkoyduğunu biliyordu,. Boynunun kolalı yakadan rahatsız oluşu gibi özgürlük tutkusuda kısıtlamalardan rahatsızlık duyuyordu