Bu dizeler Orhan Kemal anısı için...Duygu ve Düşünce
“Gece leylak ve tomurcuk kokuyor,
yaralı bir şahin olmuş yüreğim
Uy anam anam,
Haziran'da ölmek zor.”
Hasan Hüseyin Korkmazgil
Hasan Hüseyin KorkmazgilElimdeki simit
Bu sabah bir ceset gördüm. Çift yönlü akan trafiğin orta refüjünde öylece yatıyordu. Torbaya koymuşlar ama bir ayağı dışarıdaydı. Kalın ve iri parmaklarından, erkek olduğunu düşündüm.
Elimde simit ve ayran ile öylece donup kaldım. Yaşam ve ölüm arasındaki o ince çizgiyi düşünürken, ölenin de birkaç saat ya da gün önce simit ve ayran yemiş olabileceğini geçirdim aklımdan.
"Tüm günler ölüme gider, sonuncusu oraya varır" diyordu bir yazar. Ve "bir kuş, ölüm korkusuyla yaşar mı" diyordu başka bir yazar.
Ölümlü olduğunun bilinciyle yaşayan bir canlı olmamız, bana hep tuhaf gelmiştir. Bazen lütuf, bazen de lanet gibi.
Filmin sonunu bildiğimizden hayatımız boyunca yiyebileceğimiz en kral spoileri yiyoruz çünkü.
Ama sonra bir his geliyor. Tomurcuk açan bir çiçek, su birikintisine düşen bir yağmur gibi olağan ve dingin bir his. Sonra bizi biz yapan değerlerimizi düşünüyorum.
Spoilere rağmen doya doya yaşamak ve değer yaratmak inancıyla elimdeki simidi kocaman ısırıyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Geceye gelsin...Şiir
"...Gözlerimin arkasında bir örtü var ki her şeye
Hüzünlü bir dinginlik veriyor.
Dünya ne kadar gecedir böyle, ne kadar yakındır,
İnsanın insana değen yerleri ne kadar sıcak.
Bir şey var aramızda, seninle benim aramda,
Çözülmeyen bir düğüm, bitmeyen bir yolculuk.
Ne zaman baksam gözlerine, bir sabah serinliği,
Bir tomurcuk uykusu, bir umut kımıldanışı...
Gece, diyorum Ömür Hanım, gece ve insan,
Yan yana gelince ne kadar büyük bir tenhalık,
Ama o tenhalığın içinde bile,
Yarını bekleyen o gizli, o kımıl kımıl neşe..."şukru 
Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaş
Sen gittin havalar düzelmedi.
Düzelip de ne olacak.
İster düzelsin ister düzelmesin!
Sen gittin bir kere.
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran