Toprak Demiralp
@toprakdemiralp
insanların gözlerindeki saklı acıyı gören sessiz bir yolcu. Hikâyeleri duyar, kelimelere dökmeden iyileştirir. Gitmeden önce bıraktığı iz, dokunduğu hayatların sessiz yankısıdır.
Sivil Toplum Psikoloğu (STK – Travma / Göç / Saha Çalışması)
Hacettepe Üniversitesi
İstanbul – Kuzguncuk, Üsküdar
İstanbul, 9 Mart 2003
172 okur puanıTemmuz 2025 tarihinde katıldı
Tüm insani mesajların en boş ama yine de en dolu olanıdır: 'Hoşçakalın.
Toprak Demiralp isimli okura yanıt verildi
Toprak Demiralp
@Solivagannt ☺🙏🙏🙏
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tüm insani mesajların en boş ama yine de en dolu olanıdır: 'Hoşçakalın.
Toprak Demiralp
Kitap alıntısı kitapdan geçeni anlatıyor iyi kötü okuduğumu paylaşmak zorundayım ileti değil farkındaysan ön yargıyla yaklaşmayalım lütfen zaten incelemelerimde bunu fark ettiğinizi varsayıyorum @Solivagannt 😤🙏
Dünyanın en garip oyunu insan ilişkileridir. Herkes kendine küçük, renkli bir maske takar ve sokaklarda birbirini selamlar. Göz göze gelindiğinde, gözlerin ardında bir çukur vardır ama kimse bakmaz. Çünkü herkes bilir ki, gördüğünde susmak zorundadır. Susmak, bu çağın en çok öğretilen terbiyesidir.
Herkes birbirini kandırır. Bazen sevgiyi abartır, bazen nefreti saklar. Kimi çıkarı için gülümser, kimi sessizce içten içe kinini büyütür. Dost denilen şey bile, bir menfaatin perde arkasıdır çoğu zaman. İnsanlar birbirlerini anlamaya çalışmazlar, sadece sıranın kendilerine gelmesini beklerler. Çünkü herkes konuşur ama kimse dinlemez.
Ve ben, bu kandırmacaların içinde olmamayı seçtim.
Ben karşılıklı yalanlarla örülü o sahte nezaketlere sığmam. Benim yüzümde maske yok. Ne isem oyum. Birini seviyorsa kalbim, tüm çıplaklığıyla severim. Sevmiyorsa, onunla göz göze gelmem bile. Ne çıkar, ne menfaat… Bana samimiyetsizliğin sunacağı hiçbir şey cazip gelmez.
Çünkü kandırılmak, insanın ruhunda bir yarık açar. O yarık, zamanla büyür, genişler ve gün gelir insan, kendi aynasında bile tanıyamaz olur kendini. Her “mış” gibi yapılan davranış, kalbin dokusunda derin bir çatlak bırakır. Ben ise içimden taşan hakikati, cilasız bir aynaya yansıtır gibi yaşamak isterim.
Ben kandırılmayı kabul etmiyorum. Çünkü bilirim ki; karşılıklı kandırılmak, kalbi aldatmanın en hafif adı. O yüzden herkes birbirini anlamıyormuş gibi yaparken, ben gerçekten anlamak isterim. İnsanlar duymuyormuş gibi yaparken, ben gerçekten dinlemek isterim. İncitmek kolay, göz ardı etmek basit... Ama kalpten kalbe dokunmak, işte o cesaret ister.
Beni ilgilendiren tek şey, samimiyet. Ne pahasına olursa olsun.
Çünkü ben karşılıklı kandırılmaların maskeli balosunda, dans etmeyecek kadar gerçek biriyim.
mavisinkitabi isimli okura yanıt verildi
Toprak Demiralp
Güzel yorumun ve zarif yaklaşımın için çok teşekkür ederim, değerini bilenlere denk gelmek güzel.
mavisinkitabi 🙏☺
mavisinkitabi 🙏☺Dünyanın en garip oyunu insan ilişkileridir. Herkes kendine küçük, renkli bir maske takar ve sokaklarda birbirini selamlar. Göz göze gelindiğinde, gözlerin ardında bir çukur vardır ama kimse bakmaz. Çünkü herkes bilir ki, gördüğünde susmak zorundadır. Susmak, bu çağın en çok öğretilen terbiyesidir.
Herkes birbirini kandırır. Bazen sevgiyi abartır, bazen nefreti saklar. Kimi çıkarı için gülümser, kimi sessizce içten içe kinini büyütür. Dost denilen şey bile, bir menfaatin perde arkasıdır çoğu zaman. İnsanlar birbirlerini anlamaya çalışmazlar, sadece sıranın kendilerine gelmesini beklerler. Çünkü herkes konuşur ama kimse dinlemez.
Ve ben, bu kandırmacaların içinde olmamayı seçtim.
Ben karşılıklı yalanlarla örülü o sahte nezaketlere sığmam. Benim yüzümde maske yok. Ne isem oyum. Birini seviyorsa kalbim, tüm çıplaklığıyla severim. Sevmiyorsa, onunla göz göze gelmem bile. Ne çıkar, ne menfaat… Bana samimiyetsizliğin sunacağı hiçbir şey cazip gelmez.
Çünkü kandırılmak, insanın ruhunda bir yarık açar. O yarık, zamanla büyür, genişler ve gün gelir insan, kendi aynasında bile tanıyamaz olur kendini. Her “mış” gibi yapılan davranış, kalbin dokusunda derin bir çatlak bırakır. Ben ise içimden taşan hakikati, cilasız bir aynaya yansıtır gibi yaşamak isterim.
Ben kandırılmayı kabul etmiyorum. Çünkü bilirim ki; karşılıklı kandırılmak, kalbi aldatmanın en hafif adı. O yüzden herkes birbirini anlamıyormuş gibi yaparken, ben gerçekten anlamak isterim. İnsanlar duymuyormuş gibi yaparken, ben gerçekten dinlemek isterim. İncitmek kolay, göz ardı etmek basit... Ama kalpten kalbe dokunmak, işte o cesaret ister.
Beni ilgilendiren tek şey, samimiyet. Ne pahasına olursa olsun.
Çünkü ben karşılıklı kandırılmaların maskeli balosunda, dans etmeyecek kadar gerçek biriyim.
mavisinkitabi isimli okura yanıt verildi
Toprak Demiralp
Senin gibi gerçek duranlara her zaman yer var. ‘Mış’ dünyasında ‘mış’ gibi yapmayan nadir insanlardansın.