Çok zor oluyormuş böyle. Okuduktan sonra altını çizdiklerini rötarlı paylaşmak. Üşengeçliğin zorbalığı diyelim. “Okuyayım ya nasıl olsa alıntılar, incelerim” gibi bir hataya hiç biriniz düşmeyin. Çok üzdü.
“Pek çok kez parmağımla kendi yaramı deştim, size daha fazla inanmak ve sizi daha fazla tanımak için“ der Halil Cibran Ermiş’in sayfalarında. Yaramızı deşmeye gerek yok, yaramıza bakmamız bile yeter insanları anlamak istersek… ErmişHalil Cibran @gseherckrblt