Bir insanı alıp kopyasını çıkarıyorlar.Gerçeğe uygun oluyor diye övünüyorlar.Ama hayat ne oluyor?Eserlerinde o yok işte,dünyayı kavrayış,insanlığı gerçekten anlayış yok.Boş şeylerle övünüyorlar.Hırsızları,düşkün kızları,yolda yakalayıp hapse atar gibi edebiyata sokuyorlar! Nerede sanatkârın “gizli gözyaşları”; sadece kaba zalim alaycı bir gülüş!
Uzanmak İlya İlyiç için ne hastalarda ya da uykusu gelmiş insanlarda olduğu gibi bir zaruret,ne yorgun bir kimsedeki gibi geçici bir ihtiyaç,ne de uyuşuk bir insandaki gibi bir zevkti;bu onun tabii hali idi.