Zarafetiyle yeniden doğan bir sabahın dinginliğinde,
mazi ile gelecek arasında saklı olan ömrün gamzesine.
İnsan, ne hatıranın yüküdür bütünüyle
ne de umudun acele vaadi.
O, iki zamanın arasına bırakılmış
ince bir bilinçtir;
bir tebessüm kadar kısa,
bir hakikat kadar derin.
