Halime Doğa Hışır
@touchthestars
stop talking about darkness and light a candle.
İstanbul
18 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
''Hayat bir paragraf değildir ve ölüm de bir parantez.''
Sayfa 22
Bazen ona, beni bırak, beni bırak nefes alayım, diye bağırmak istiyordum.
Sayfa 188
İnsanların hiçbir şey yapmadan nasıl öylece bekleyebildiklerini anlamıyordum. Erkeklerinin eve gelmesini ve onları sevmesini bekliyorlardı.
"Kelimelere muhtaç kalmaktan yorulmaya başlamıştım. Kelimeler anlamlıydı, evet ama histen yoksundu. Ona yazmak, dinlerken yüzünü görmekle bir değildi. Ondan cevap almak sesini duymakla bir değildi. Teknolojiye her zaman minnettardım ama o anda her dijital etkileşimde bir parça ayrılık varmış gibi geliyordu..."
“Bir keresinde gözleri görmeyen bir kızın bedenindeydim,” dedim. “On bir yaşındayken. Belki de on iki. En sevdiğim o muydu bilmiyorum ama onunla bir gün geçirerek bir sene içinde çoğu insandan öğrenebileceğimden daha fazlasını öğrenmiştim. Bana dünyadaki deneyimlerimizin ne kadar keyfe bağlı ve kişiye özgü olduğunu göstermişti. Sadece diğer duyuları daha keskin olduğundan değil. Dünyayı bize sunulduğu şekliyle idare etmenin yollarını bulduğumuz için. Benim için çok büyük bir sınavdı. Ama onun için sadece hayattı.”
Sayfa 235