Toygar Kart
@toyg4r
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi
Dünyanın en büyük azınlıkları olarak atfedilen kadınların ele alındığı bu kitabı okumak, mevcut yazımlara "saldırı" yapıldığını hissettirmişti bana. Erkekleri Doğrama Cemiyeti Manifestosu kadar saldırgan değildi bu kitap (!) Ama kadınlara hak ettiği değeri vermeye çalışan her kitapta üstünde durulan bir şey var, erkeklerin benmerkezciliği. Birçoğumuza miras kalan şey bu. Tek yönlü cinsel keyfe odaklanma konforu (!) çorapları yere atabilme özgürlüğü (!), evişlerinden azat ediliş (!), kadınının bakire olmasını isteyebilme yüzü (!) gibi şeyler kültürel sermayelerimizi şekillendirmektedir (ne yazık ki).
Keyifli okumalar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Özgürlük Tarihi?Bilim Tarihi
Çevirmenini gördüğümde çok şaşırdığım bir kitap oldu. Rastgele elime geçti, bana bir şeyler kattı. Bilim Tarihi üzerine de okunabilir. Libre-Pensée kavramının işaret ettiği din-felsefe antinomisini safhalara ayırarak anlatan Bayet, değişen Logos'u gözler önüne serer. Barok tipli tüm fikirleri topa tutmayı emreder. Etnosantrik fikirlerden başlayarak her tabuyu eleştirir. En akışkan formuyla agnostikliği ve laikliği de kitabın sonunda yorumlar. Laikler için akılcı tanımlamasını kullanarak Comte'nin teolojik düşünce dönemindeki tipik gelişmemiş özellikleri belirtir.
Bilimdeki mutlağın dahi değiştiğini söyler. Dinin mutlaklarıyla bilimin mutlakları arasında sonsuz bir savaş olacağını belirtir.
Kapitalist Öğretinin En Belirgin HâliEkonomi
Rostow, bu eseriyle Marx'ın ekonomik basamaklarının karşısında bir fikir üretme maksadıyla bu eseri yazmıştır. Esasen, bu eserin teşviki de Amerikan yetkililer tarafından yapılmış, günümüz Özek-Periferi ikilisindeki blokları anlamamızı kısmen sağlamıştır.
Fikirlerin rasyonel zemine oturması için özellikle de kişisel kullanıma ait olan otomobillerin dağılımı ve karşılaştırmaları kitabın sonuna eklenmiş. Merhalelerin sonuncusunun (Kitle tüketimi) da bir türünün bu olduğundan bahsedilir. Kitabın kabul edilir en güzel yanı, take-off fikri olabilir. Basit olarak take-off, harekete geçmeyi temsil eder. Bu temsiliyet, pistten ayrılan ve tekerleklerini kapatan; yerden temasını kesen uçak metaforuyla tahayyül ettirilir. Türkiye'nin 1939 yılındaki Karabük'te kurulan demir-çelik fabrikası da bu harekete örnektir. Altyapı sermayesinin yükseldiği bu dönemde primer üretim safhasındaki modern uygulamalarla, üretim yatırımlarında fark edilir artışına kadar deterministik maddeler bulunur.
Kitabın tam fikrini özetlemediğim bu değerlendirmede, gerçekten de eleştirel bir spektif sunan bu eserin okunmasını tavsiye ederim.
Mekâna Panoptikon'dan BakmakMekan
Lefebvre, mekân felsefesi özelinde mihenk taşı rolünü üstlenir. Kitap, onlarca farklı parşömenler grubunun birleşiminden oluşmuştur. Mekâna dair çoğu spektif ve nosyonlara rastlanır. Yine de anaforizasyonu gün geçtikçe gerekecek olan bir kitaptır.
(Okumanızı sekteye uğratabilecek spoilerlar olabilir.)
Lefebvre, diyalektikten ayrılmayan ama onun konfigüre edilmiş hali olarak sunduğu triyalektiğe vurgu yapar. Düalistik bakış açısının zoraki olarak dikotomiye, antinomik paradokslara uzandığını da alttan alttan hissettirir. Tasarladığı mekân da triyotiktir. Tasarlanan-Algılanan-Yaşanan mekânları intuitus-habitus permütasyonuyla açar. Form-yapı-işlev türüyle de derin teoriye iner. Kır ve kenti œuvre (ouvre) kavramıyla ayırır. Ouvre, en basit haliyle herkesin katılarak oluşturduğu formlu eser (yapıt gibi?).
Moment kavramını anlatarak giriş kısmını tamamlar. Bu kısımda da yeniden üretimin zorunluluğundan bahsederek Marx'ın bu konudaki boşluğunu belirtir. Kitapta sürekli olarak toplumsal mekânla zihinsel mekânın ritimlerinden bahseder. Bunların semiyolojik diferansiyele oturduğunu da ekler. Üretimin toprak-emek-sermayeden oluştuğunu; yani rant, ücret ve kâr belirtmesini de yapar. Mutlak mekândan bahsederken Newtoncu algıyı statik alır. Foucault'un da belirttiği, aslında Kantçı mekânın da mutlakçı olduğu eleştirisi gibi zibilyonlarca yorumu vardır. İzotropik olandan akışkan olana doğru mekânsal üretimi evrime uğratır. Sein und Zeit eserinden bahsederek mundus ve toposa değinir. Çeşitli mimarların mekân kodlarını açar. Hegel'in "Mekân, tarihsel zamanı sonlandırır. Mekânın efendisi devlettir." ideasına karşı tutumunu da sergiler. Çağdaş Antropoloji'yi İngiliz Sosyal Antropolojisi sayar. Evans Pritchard ve Fortes'ten epey esinlenir.
Kitabın açılacak kısımları, alt-proleter