berra
@tozluveolagan
sokaklarda mızıka çalma çocuk, vurulursun.
agu'arch
28 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
imgelerimizi sürekli olarak bozup düzelterek, yeniden kurarak, onlara bu özümleme ile uyarlanma işlemlerini uygulayarak, kendimizi, kendimizin dışında kalanı, anlamlı tutmağa çalışırız.
oysa imgenin bu güç-iletilebilirliği, kabul etmekte çok gönülsüz davrandığımız bir şeydir. iletebildiğimize inanır, "anlaşılmaması" karşısında kırgınlıklara kapılırız. ya da bizim "apaçık" gördüğümüzü başkalarının niye görüp "istemediğine" bir türlü akıl erdiremeyiz. kötü niyetten söz ettiğimiz yerdir burası. bizim, başkalarının gördüğüne "yanlış" diye bakmamız, o görüleni "saçma" saymamız, ya da "bu bir türlü anlaşılacak bir şeydir, başka türlü nasıl anlarsınız" dememiz, hep, aynı engelle karşılaştığımızı kabul etmek istemememizdendir. dilsel çerçeve ile öznel "dolgu" arasındaki süreksizliğe katlanmak pek güç geliyor bize. öznelin ortaklaşa kullanılamayacağını anlamanın güçlüğüdür bu. sızlanmak istediğimizde anlaşılmadığımızı söyleriz de "anlatım gücümüzün" her şeyi iletmeğe yetmesi gerektiği yollu sarsılmaz bir inançla işe girişiriz bir seyler anlatmağa niyetlendiğimiz zaman...