Adam yutkundu,kız nefesini verdi. Adamın gözleri sızladı,kızın dudağının kenarı kıvrıldı. Adamın olmayan kalbi sızladı,kız kusurlu kalbinin yolunu kaybetti.
Bu öyle bir yalnızlıktı ki insan ölse ve ansızın girse o tabutun içine, bu kadar terk edilmiş hissedemezdi. Bu onun tarafından bırakılmış bir yalnızlıktı ve diğer tüm acılar bunun kıyısından bile geçemezdi.
"Seni öldürecek kadar çok seviyorsun.Sen gözlerimin önünde her geçen saniye dibe batarken ne bunu sevebilirim ne de senim beni de sevmene izin verebilirim."