Şeker Portakalı
•
#kitapyorumu
•
4/5
•
Kitapta Zeze adlı karakterin geniş hayal gücünü,ailesinden sürekli şiddet görmesini ve her şeyi çabucak öğrenmesini,zeki bir çocuk oluşunu, yaşıtları tarafından dışlanmasını,kardeşine duyduğu büyük şevkat ile onunla oynadığı oyunları okuyoruz.
Zeze ve ailesi oldukça fakirler.
Kitabın dili oldukça sadeydi ancak işlenen konu oldukça derindi.
Kitapta beğenmediğim sadece iki kısım vardı. İlki bir çocuğun yaramazlık yapınca dayak yemesinin normalleştirilerek anlatılması. Kabul etmek gerek yaptığı bazı yaramazlıklar oldukça kötü ancak yine de bu ailesinin böyle davranmasına bir neden değil.
İkincisi ise ailesinin Zeze’ye uyguladığı şiddetin ağırlığı ve zorluğu. Aile fakir olabilir, birçok zorluk da yaşayabilir ama karşılarındaki çocuk beş yaşında.
Aileden sevdiğim tek kişi Gloria karakteriydi.
İnsanların çocukların sadece yaramazlıklarına ve onlara verecekleri cezalara odaklanmaları , çocukların yaramazlıklarından sürekli çok kötü bir şeymiş gibi yakınmaları oldukça acınasıydı.
Her şeye rağmen hayal dolu , küçücük yaşına rağmen oldukça olgun bir çocuktu Zeze.
Zeze , ailesinden göremediği sevgiyi ve şevkati başka yerlerde aramaya başlar.
Portuga karakteri ile iyi bir başlangıç yapmasalarda ardından çok iyi dost olurlar.
Zeze karakterine sevgiyi de şevkati de öğreten Portuga.
Zeze’nin hayatı çalkantılı ilerlese de aynı zamanda Portuga ile de güzel vakit geçirmektedir.