zeynep nazlı

zeynep nazlı
just running from the demons in your mind.
hiçbir şey için asla sen suçlu değilsin, sadece başkalarının hata ve eksiklerinin kurbanısın.
Sayfa 189·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
bazen öfke patlamaları yaşayarak evindeki eşyaları kırıp döküyor, kitapları duvara fırlatıyor ya da çay fincanlarını lavaboda parçalıyordu. bazense evde umutsuzluk içinde otururken gözyaşlarının ortasında başka bir şey daha hissediyordu: bu duygulara sahip olduğu için bir miktar gurur. böyle bir kapasiteye sahip olmak, tüm bunları içinde taşımak büyük bir olaydı.
Sayfa 181·Kitabı okudu
Alıntı
bazen gözleri sadece kartalları görüyormuş da bana bakmayı unutuyormuş gibi geliyordu. altmış yaşına bastığı zamanı hatırlıyorum. ona bir pasta götürmüştüm. ilk kez o zaman aramızda gerçek bir sohbet geçti. ‘hayattaki en önemli şey sence ne?’ diye sordum. biliyor musun ne dedi? ‘özgürlük.’ bunu duymak beni gerçekten üzdü. çünkü hayattaki en önemli şeyin ben olduğumu söyleyeceğini sanıyordum.
Sayfa 121·Kitabı okudu
Alıntı
“hayatta sadece bir kez kendini göreceksin ve bu hayatının en mutlu ya da en acı anı olacak.” “bu oldu mu peki sana? hiç gördün mü, kendini?” “hayır, hâlâ arıyorum.”
Sayfa 35·Kitabı okudu
Alıntı
bazen yaşamadığım hayatların ağırlığı altında kemiklerimin çekildiğini hissediyorum.
Sayfa 30·Kitabı okudu
Alıntı