ölüm ve yaşam birbirine tezat durur ama en çok bu ikisi birbirine karışır. bazıları öldüğü halde kendini hayatta sanıyor, bazı ölüler de sürekli hayatın içinde. bize verilen ceza da bu belki: ölümle hayat arasındaki çizginin belirsizleşmesi, ölümü ve hayatı gereği gibi hissedip yaşayamamak.
insan kaderin karşısındaki çaresizliğini gizlemek uğruna tesadüf diye bir kelime uydurdu. asıl gizlemek istediği iradesinin zayıflığından doğan acıydı. beklenmedik her karşılaşma insanı bir diğer büyük karşılaşmaya hazırlamak içindir belki de. rastlantı gibi görünen bu çarpışmalar, kaderin büyük zincirinin halkalarıdır.