deniz taşkın
@tskdnz
İnsanlar bedenlerini süslemek için servet harcarlar, akıllarını süslemek içinse hiç çaba göstermezler. Bu yüzden çoğu dışarıdan parlak, içeriden çürüktür.
Vazodaki çiçekte, duvardaki tabloda, doğada, edebiyatta güzelliği bulmak muhakkak önemlidir. Ama bence esas önemli olan, güzelliği yaptığın işte aramak ve bulmaktır. İşinizi iyi yaptığınızda, onu güzel kıldığınızda bir anlam üretirsiniz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şöleniniz bol olsun...
Bir masa yalnız başınayken sadece bir masadır.
Sağlam olabilir, pratik olabilir, dayanıklı olabilir. Güzel ve şık da olabilir. Hele iyi ahşaptansa . . .
Şöyle kaba daldan budaktan geniş, görkemli bir masa düşünün mesela. Etrafına birçok sandalyenin sığacağı bir masa . . . Güzel bir masa . . .
İşte o masanın üzerine yemek konursa o artık bir masa olarak kalmaz, bir sofra olur. Hele yemekler de lezizse iyi bir sofra olur. Ya sadece yemekler değil, o masadaki sohbet de iyiyse?
İşte o zaman şölen olur.
Yaşamdan aldığım hazzı kaybetmek istemiyorum ama değişen koşullar ve COVID-19 gibi dıştan gelen şoklar önceliklerim hakkında beni devamlı olarak düşünmeye zorluyor. Neleri korumak için nelerden vazgeçmeli? Yaşlandıkça giderek azalan vaktimizi iyi
değerlendirmek için neler yapmalı? Kimlerle görüşmeli? Ne sıklıkta, "Hayır, bunu yapmam!" demeli? En kıt kaynağımız olan zamanı nasıl kullanmalı?
Kişisel gelişimcilere göre sınır diye bir şey yok. Kırmızı çizgiler hayal ürünü ... Dinci, milliyetçi, muhafazakar zorbalar ise sanki doğuştan gelen bazı özellikler yaşam tarzımızı ve seçimlerimizi belirler ve belirlemelidir varsayımıyla hareket ediyorlar. "Müslüman şunu yapmaz!" "Türk bunu yapar!" "Eşcinsellik sapıklıktır." Halbuki gerek sosyal bilimler gerek tarihsel gelişim gerekse de sağduyu doğuştan gelen özellik ve kimliklerimizin şahsiyetimizin gelişmesi, kimliğimizin oluşması ve yaşamımızın şekillenmesinde belirleyici olmadıklarını gösteriyor. Birçok insan gereksiz şekilde kendisini cendereye sokuyor ve bir anlamda köleliği kabul ediyor.
Evet, tarihçi Zeldin'in gösterdiği gibi kölelik en eski tarihsel kurum ama alın yazısı değil!
Kendi için düşünemeyen, bir kabilenin üyesi olmadan yaşayamayan, başkalarını "ötekileştirip" linç etmeden tatmin olamayan patolojik yaratıklara dönüştükçe içinde bulunduğumuz kısır döngüden çıkamıyoruz.