Tutku
@tttutku
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın konusu ne kadar güzelse anlatımı o kadar yüzeysel kaldı benim için. Olayların daha derin işlenebileceği düşüncesindeyim. Bu durum kopukluklar oluşmasına sebep olmuş ve benim için biraz hayal kırıklığı oldu. Ortaya çok daha muhteşem bir şey çıkabilirdi. Kitapların zamanlaması vardır; bu kitap da doğru bir zamanda, umutsuz bir anımda, tam da ana karakterin yaşadığı şeyleri birebir yaşadığım bir zamanda girdi hayatıma. Anlatılan, verilen mesaj bu anlamda gerçekten güzeldi benim için. Bu konunun çok daha çarpıcı bir şekilde ele alınamamış olmasına üzgünüm. Yine de okuması keyifliydi, tavsiye ederim.
Reklam
Bu kitap son zamanlarda hepimizin karşısına çok fazla çıkıyor. Seveni de çok sevmeyeni de. Ancak sevmeyen tarafta gözlemlediğim şey maalesef nefret, aşağılama, hakaret, alaycılık... Evet, spiritüel kitaplar okuyan, seven biri olarak ben de abartıldığı kadar iyi bir kitap olduğunu söyleyemem. Anlatılmak istenen tek bir şey, defalarca farklı süslenmiş cümlelerle karşımıza çıkıyor. Evet anlatılanlar aslında bildiğimiz ve sürekli duyduğumuz şeyler ancak kaçımız bu hayatın kaosunda, çöküşlerimizde durup bir nefes alıp bunları düşünebiliyoruz, pozitif olma gücünü kendimizde bulabiliyoruz? Kendi adıma bu anların nadir olduğunu söyleyebilirim. Kitapta kendimden, acılarımdan birçok şeyle tekrar yüzleştim. Ve tekrar bunları aşabilecek gücün içimde olduğunu, bu olumsuzlukların yerine olumlu düşünceler koyabileceğimi hatırladım. Hayatlarımızda olumlu düşünmenin, kendimiz için bir şeyler istemenin, hayal kurmanın, bir olduğumuzu hatırlamanın, kendimizi bulmaya çalışmanın ne zararı olabilir ki? Ve üzülerek söylüyorum bunları yapabilmek, kendimizi sevebilmek, kabullenebilmek ve her koşulda iyiyi görebilmek hiç de kolay değil. Eleştirilerde kitabı okuyanın zekasına kadar laf söyleniyor, bu kadar basitleştiriliyor ancak bunları dümdüz okumaktır basit olan. Kitapta bahsedilenleri uygulamada çoğumuz başarılı olamıyoruz. Gerçekten zihninizi, bilincinizi kontrol etmeyi, kendi içinize dönmeyi denerseniz bunun ne kadar zor ve ne kadar büyük bir başarı olduğunu anlayabilirsiniz. İnsanlar kitaba ''hiçbir şey yapma, yattığın yerden iste, enerji yolla, gerçekleşsin" olarak bakıyor. Okurluğumuz bunu yorumlamamızı, düşünmemizi gerektirmez mi? Zaten bu enerjiyi kendimizde bulabildiğimizde, o isteği ve inancı içimizde canlandırabildiğimizde harekete geçmiyor muyuz? Düştüğümüzde, umutsuzluğa
İlk bölümünü okuyup içine giremediğim, bu yüzden tekrar baştan okumaya başladığım ve bu sefer bitene kadar elimden bırakamadığım canım kitap. Başladığımda odaklanamamamın sebebi ise bazı diyaloglarda neyi kimin söylediğini anlamakta zorlandım, bir karmaşa vardı. Kitabı çocukların ada hayatı olarak yüzeysel okuyan kişilerin sıkılmasını çok iyi anlayabiliyorum. Bu kitabı algılarınızı açarak, bakış açılarınızı geniş tutarak okumanız gerektiğini düşünüyorum. İyilik ve kötülük üzerine, insanın -büyük, küçük- iç dünyasını sorgulatan, yer yer okuyucuyu rahatsız eden kötülüklerin yazıldığı bir kitap bu. Aklın, sağduyunun, çözüm odaklılığın, yapıcılığın, bir arada güzelce yaşamaya çabalayanların, zorbalıkla, korkuyla, hırslarla egemenlik yaratanlarla, saf kötülükten haz alanlarla savaşı… Bir çocuğun masumluğuna duygulanacaksınız, sonra yine bir çocuğun kötülüğünü dehşetle okuyacaksınız. Ayrıca kitabın sonunda genelde atlanan bir bölüm olan, çevirmen Mina Urgan’ın yazmış olduğu sonsözü mutlaka okumanızı öneriyorum. Domuzcuk, seni hiç unutmayacağım, koca yürekli çocuk :)
Tavsiye üzerine okuduğum ilk Dan Brown kitabıydı. Çok fikrim olmadan, araştırmadan, beklentim olmadan başlamıştım ve ilk andan itibaren beni içine çekmeyi başardı. Kitabı elimden bırakamadım, çok keyifli bir okumaydı. Okurken öğrendiğim, beni sürekli bir şeyler araştırmaya iten kitaplardan biriydi. Sürükleyiciliği, dilin ustalığı, tasvirler çok başarılıydı. Sanki ben de kahramanlarla birlikte oradaydım. Kitapta sadece bir gün anlatılıyor ve bunun sıkıcılığını hiç hissetmiyorsunuz, bu da beni çok etkiledi. Roma sanat tarihi... din ve bilime dair diyaloglar... çok başarılı aktarılıyor. Sorgulatıcı bir eser. Çok rahatsız etmese de sonlara doğru bana abartı gelen tekrarlar vardı. Mutlaka herkesin okuması gerektiğini düşünmekteyim, şiddetle tavsiye ediyorum.
