TUĞÇE ÇİFTÇİ

Ey acıdan damıtılmış yaşama sevin-ci, sen ne güzel, ne büyük, ne değerlisin...
Sayfa 37·Kitabı okudu
Kendisini sevmeyenin acısı da olmazdı öfkesi de...
Sayfa 37·Kitabı okudu
Bütün erkeklere mavilik veren bir gökyüzüydü.
"Herkesi babama benzetirdim. Ya da hiç kimse babama benzemezdi. Evimizde yapraklanan bir çınar ağacıydı. Gölgesi yazın serinlik, kışın sıcaklık verirdi. Yanımda olduğu zamanlar iki kat yaşardım. Yüreğimde karıncaların yürüdüğü bir yeni zamandı. Kim birazcık ona benziyorsa gizlice seviyordum.
Sayfa 37·Kitabı okudu
İnsanlık ne kadar büyük bir yalnızlığı, yabancılaşmayı, sevgisizliği ve yıkımı yaşıyor olursa olsun, dünyanın herhangi bir yerinde şiir yazan birisi varsa ve onu okuyan bir başkası varsa, barıştan, aşktan, özgürlükten ve güzellikten umudu kesmeye yer yoktur.
Sayfa 35·Kitabı okudu
Kendimizi sevmekle sevgimizden utanmak arasında bocalayıp duruyorduk.
Sayfa 23·Kitabı okudu