Tuğba Kıral
@tubakral
Yolunu yitirdiğini, şaşırdığını hissettiğin zaman ağaçları düşün, onların büyüme biçimini anımsa. Unutma ki, yaprağı gür ama kökü zayıf bir ağaç ilk güçlü rüzgarda devrilir, oysa kökü güçlü ve az yapraklı ağaçta can suyu bin bir güçlükle dolaşır. Kökler ve yapraklar aynı ölçüde gelişmelidir, olayların içinde ve üzerinde olmalısın, ancak böyle gölge ve sığınak sunabilir, ancak böyle doğru mevsimde çiçeklerle donanabilirsin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazı kitapları tekrar okuyorum. Bazı sözlerin, yürekten gelen ve yüreğe dokunan sözlerin, herkes tarafından bilinmesini istiyorum. Eve dönmek gibi bu sözler. Annenin saçlarını taramak, bayram sabahında çocuksu bir neşeyle gözlerini açmak gibi. Yanağını dayadığın otobüs camından zamanı düşünmeksizin yolu seyreylemek gibi. Ayaklarını bastığın toprak, sırtını dayadığın ağaç, suya yansıyan ay ışığı gibi...
Bir büyükannenin torununa eve dönüş yolunu göstermesinden daha doğal ne olabilir ki?
'Önseziler,' derdi annesi sık sık. Önsezilerin, içinde bütün hayatlarının bir bütün oluşturacak şekilde birbirine bağlandığı hayat ırmağının evrensel akışına ruhun yaptığı ani dalışlar olduğunu anlamaya başlamıştı.
Henüz sahip olmadığın bir şeyi vaat ederek gidecek olursan, onu ele geçirme arzusunu yitirirsin.