"Ey insanlar! Rabbinize karşı gelmekten sakının! Öyle bir günden çekinin ki o gün hiçbir baba evladına asla fayda veremez, evlat da babasına fayda sağlayamaz. Allah’ın vâdi elbette gerçektir. O halde sizi dünya aldatmasın ve çok hilekâr şeytan da sizi Allah ile aldatmasın, Allah’ın affına güvendirmesin!"
●
Abdullah b. Abbas, Mücahid, Dehhak ve Katade'ye göre burada "aldatan"dan maksat, şeytandır. Ancak Kur'an-ı Kerim'in ifadesi geneldir bu sebeple burada insanı her aldatan bu ifadenin içine girmektedir. Bu aldatan şeytan da olabilir, nefis de, insan da, eşya da.
Bu ayeti kerime de insanın Allah Teala'nın gazabını unutarak günaha dalmasının kendisine vereceği zararı hatırlatmaktadır. Çünkü insan günah işlerken şeytan ve diğer şerler ona tevbe edip günahtan kurtulacağını telkin etmektedir. Evet insanın işlediği her günahtan dolayı tevbe kapısı kendisine açıktır ve bütün günahların affedileceğini Rabbimiz bildirmektedir. Ancak insan yaptığı günahtan dolayı tövbe etme imkanı bulamadan ölebilir veya ettiği tövbe onun günahlarının tamamını affettirmeyebilir. İşte burada yapılan ikazla insanların günah işlemeyi hafife almamalarını bildirmektedir.