“Nasıl acı çektiğini de anlatamam... Acısını kendisinden bile saklıyor olmalıydı. Kapısını kapar, belki pencereden bakıp bir ağacın dallarını, damlara konup kalkan güvercinleri seyreder, öylece geçiştirirdi üzüntüsünü. Sonra uysal, güleç, onurlu yüzüyle insanların arasına katılırdı."