Kitaplarından başını kaldırmıyor,kimse ile ahbap olmuyordu.Kendi yaşında çocuklara mahsus olan neşelerden,hüzünlerden,hoppalıklardan onda eser yoktu,yaşlı başlı bir insan gibiydi.Kalbi bütün sevgilere,ümitlere kapanmıştı.
Sonra onda bir nevi hastalık,hiç durmayan,onu daima için için yakan bir humma var:Doğruluk,fedakarlık,manevi temizlik hastalığı...Haksızlığın,yalanın,riyanın,hâsılı bütün ahlâksızlıkların ve zaafların müthiş bir düşmanıdır.