Tuğba G.
@tugbagu
Homo sum humani a me nihil alienum puto.
π
103 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Aslında aynı soydan geldiklerimizle değil, aynı soruları sorduğumuz insanlarla birdik.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"O gereksiz, kavgacı naralar İslam'ı gerçekten yaşamayanlarca atılır. İslam'ın savunulmaya ihtiyacı yoktur, şirk koşmaktır bu! İslam'ı yaşarsın, etrafındaki herkese örnek olacak bir zarafet ve kudrette yaşarsın, gerisi teferruattır. Ve İslam'ı yaşayabilmek için önce insan olmak gerektiğini anlamak lazım oğlum," dedi Derviş ve koridordan gelen teneffüs çanının sesi sınıfa kadar ulaşsa da sınıfta kimse kıpırdamadı, Derviş devam etti: "Önce insan olacaksın, sonra Müslüman ya da Hıristiyan ya da Yahudi... Tüm bu dinler, insana insanlığı öğretebilmek için sunulmuşlardır. Sen, insan olmayı başarabilmek için doğduğunu anlamadıysan, hangi dine inandığının hiçbir anlamı yok. Çünkü din gidilen bir yoldur, varılan yer değil. Yaradan'ın suretinde yaratıldığını, onu temsil ettiğini, yaşama duyduğun saygının ölçümü için burada testte olduğunu unutmayacaksın. İlla taraf tutacaksan tek bir taraf olduğunu, yaşamın tarafında olman gerektiğini unutmayacaksın! İnsan olmak, asıl önemli olanın ne olduğunu anlamakla başlar ve asla unutmamakla şekillenir."
Gözlerindeki anlamın gücüne dalmıştı. Bilen birinin sabrı, bildiğini korumayı öğrenmiş birinin cesareti, ne yaparsa yapsın hiçbir şey bilmediğini anlayan birinin teslimiyeti vardı.
Anlamını biliyordu ama bilginin değerinin, çoğunluğun bilmesine bağlı olduğunu hayat ona öğretmişti. Sustu ve diğerlerinin de öğrenmesini bekledi. Bilgi herkese yayılmadan bilmenin yarattığı basınç öylesine büyüktü ki bunu ancak gerçekten bilenler anlayabilirdi, hayat işte o zaman cehennemdi. Bilmeyenlerin arasında bilen olmak en büyük lanetti. Dinlemeyenlerin arasında duyan olmak ise felaketti.