Tuğba
@tugbazynk
Oku. (Âlak,96)
Taş yarılıyor bir çiçek için, yol veriyor.
Kısacık konuşuyor çiçek: “Dünya” diyor, “gördüm, benimle tamamlanıyor.”
Yeryüzü karşısında konuşmak ne zor!
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayat belki de gecikmiş karşılaşmaların büyüsü üzerine kuruludur. Bazen hiç tanımadığınız bir ses, bir kelime, beklentinin olmadığı, umutsuzlukların derinleştiği yerlerde çıkar karşınıza, değişik alanlara götürür sizi. Bazen yıllarca saklandığı bir kitabın içinden her şeyini kaydetmiş bir kahraman olarak ortaya çıkar; bazen de bir akordeon ve keman eşliğinde bir şarkı oluverir. Bütün mesele size ne diyeceği ya da ne sunacağıdır. Tabii sizin de onu karşılayış stiliniz önemlidir. Hatta nerede durduğunuz ve yanınızda ne taşıdığınız. Gözleriniz, kulaklarınız tarar heyecanla geçmişi, ona yakın olanları, her şeyi koyar önünüze.
Ama farz edelim ki bu hiçbir zaman paylaşılmış bir deneyim olmadı! Farz edelim ki iki insan hayli farklı deneyimler yaşadılar. Ve farz edelim ki bunlardan biri, yanlışlıkla kendi deneyiminin öbürününkiyle aynı olduğunu sandı.
Sayfa 74
Hep en derin yaralarımızdan yeniden yaralanırız. Oradan kanarız.
Hem unutma, herkes birilerinin yarasını taşır uzaklara.