"Cehennemde her milletin kuyusunun başında bir zebaninin beklediğini anlatan fıkrayı mutlaka duymuşsunuzdur. Bir tek Türklerin kuyusunda nöbetçi yokmuş. Nedenini soran ziyaretçilere, o kuyunun sakinlerinin kuyudan her çıkmaya teşebbüs edeni bacağından tutup tekrar aşağı çektikleri, dolayısıyla ayrıca bir nöbetçiye gerek olmadığı anlatılırmış. En az altı yüzyılı birey olarak değilde kul olarak geçirmiş, yaptıklarını kendi keyfi için değil, sahibinin beğenisi için yapmış bir toplum, işte böyle kişinin yaptıklarıyla övünmeyi değil, sahibinin gözüne girme yarışında kendi dışında her yapılanı yermeyi huy edinir... Ulusumuzun ihtiyacı olan büyük idollerdir, cep sultanları şeklindeki liderler değil."
Şengör, Celal. "İdollerini Yiyen Türkiye". Cumhuriyet Bilim Teknik Dergisi 668 (Ocak 2005): 5.·Kitabı okudu