Tuğçe Turgan

Tuğçe Turgan
@tugcetrgn
Olmadı bir çay demler, biraz kitap okuruz...
Ona hissettiğim aşk gibi...
Tuhaftı, kısa süre sonra dünyanın en uzak, en çorak, medeniyetten en uzak yerlerinde umutsuz bir keşfe çıkmışım. Bildiğim ve tanıdığım her şeyden gitgide uzaklaşarak haritası çıkarılmamış, zorlu toprakların daha da derinliklerine gidiyormuşum gibi hissetmeye başlamıştım kendimi.
Şimdi düşününce her şey o kadar gülünç geliyor ki, kahkahalarla gülesim geliyor. Ama gülünç değil. Dile getirilmeyecek kadar acı dolu bir yerdi. Hiç delirmemiş insanlar işte bunu anlamıyor. Sanrıların ne kadar acı verdiğini. Gerçekliğin nasıl hemen şuracıkta, ama erişilemeyecek kadar uzak göründüğünü. Çaresizlik ve hüsrandan oluşan bir dünyada yaşamayı...
Zorlamalardan, takıntılardan, sanrılardan ve hayal kırıklarından oluşan bir orduyduk.
hepimiz birer deliyiz ?
Bütün deliler bir önemi olsun istiyordu. En büyük umudumuz ve hayalimizdi bu, bir şeyler olmal istiyorduk.
yalnız...
... delilik aynı zamanda yalnızlığın en kötü en gerçek biçimini kapsar. Ben de hem deli, hem de yalnızdım.