Mazimiz karanlık, halimiz kararsız, istikbalimiz meçhul, hissiyatımız muamma, ahlakımız dermansız… Ortada sağlam kalan hangi hakikatler var? İnsanların içinde bize benzemeyenler varsa el kaldırsın… Hepimiz gülüncüz. İliklerimize kadar gülünç…
Derdi ki, tıpkı bir pencere camında yollarını yavaşça ve kararlılıkla çizerek sonunda birleşen iki yağmur damlası gibi, kaderinde buluşmak olanlar da görünmez bir iplikle bağlıdır birbirine.