Tuğçe
@tuggcee
171 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Kitabı yarım bırakıyorum. Kitapta yer alan hikayelerin, gerçek psikoterapi seanslarından oluşması zihnimi fazlasıyla yordu. Genel olarak yazar (terapist) kadın ve erkeklerin ilişkiye olan farklı bakış açılarını, psikoloji kuramlarının bilgilerinine de dayanarak seans hikayelerini yorumluyor. Kitapta, erkeklerin ilişkiye bakış açısının, bir kadın terapist tarafından yorumlanması asıl dikkat çeken kısmı bence. Hikayelerin bir çoğunda Terapist önce danışanına sinirlenirken kendini buluyor ama sonra davranışların altında yatan asıl sebepleri gördükçe, (bazen aldatmayı bile) haklı bulduğu zamanlar oluyor. Kitabı bıraktığım yerden bir süre sonra devam ederim ama şu an zihnimin önce Erkek bakış açısıyla ilişkiye bakmanın ne demek olduğunu sindirmesi gerekiyor.
Reklam
~"Kendi kendime, ah bu kitap on sekiz yirmi yaşlarımdayken elime geçmeliydi diyor ve geciktiğim için üzülüyordum." Ord. Prof. Dr. Ali Fuat Başgil
~~Kitabı bitirdim ama büyük ihtimal tekrar okuyacak gibiyim. Aslında kitabı öylesine indirimdeydi diye almıştım. Hatta kitaplığımda bir köşede unutmuştum. Çünkü kitabı okumaya ihtiyacım olmadığını düşünüyordum. Hayatımın bu dönemlerinde eski "irade"min azaldığını, istikrarımı ya da disiplinimi kaybetmeye başladığımı düşünüyordum. Belki de bu yüzden öylesine kitaplığıma bakınırken dikkatimi çekti. Okuduğum da etkisini hissettiğim ve uzun sürede hissedeceğimi düşündüğüm kitaplar arasına girdi. Yazarın 1909 yılında yazdığı kitabıyla 2023 yılındaki insanlara hitap edebilmesi, insan ve toplum yapısı analizlerinde uygun çıkarsamalarda bulunabilmesi beni çok etkiledi. Analizlerini ya da tespitlerini yaparken farklı bilim dallarından (özellikle Psikolojiden) yararlanması kitabın insan üzerinde etkisini arttırıyor. Okuduğunuza pişman olmayacağınız aksine neden daha önce okumadım diyeceğiniz hatta belki de kaçırdığınız noktalar olduğunu düşündüğünüz için tekrar okumak isteyeceğiniz bir kitap bence. Her okuyana az ya da çok hayatına bir şeyler katacaktır.
Kaç kere okusam da izlesem de sıkılmıyorum bu hikayeden. Çok düşündüm: "Neden bu hikayeyi çok seviyorum?" diye. Cevabı aslında basitmiş. Sonunda Asya'yı kazanması gereken kişi kazanıyor çünkü (gerçek hayatın ya da günümüz dizi/filmlerinin aksine). Onu; seven, saygı duyan, kıymetini bilen biri kazanıyor. Halbuki kitap ya da film gerçek dünyadan bağımsız değilken hikayenin sonu için aynı şey söylenemiyor bence. Gerçek dünyada (çoğu zaman) kişi kendisine; kötü davranan, sevgisinin veya kendisinin kıymetini bilmeyen, saygıdan bir haber yaşayan, birçok yanlışın içinde bulunanı seçiyor. Ama bu hikayenin sonunda gerçek "sevgi ve saygı" kazanıyor. ""Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu; sevgi emekti""
