Tuğrul Kişi
@tugrulkisi
78 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Her iki adımda bir durup mısır tanelerini serpiyordu. Mısır taneleriyle birlikte umut, iyilik, hasret tohumlarını da ekiyordu.
Her şeye rağmen, yüreğimin tâ içinin içinde, pek açığa vuramadığım şu düşünceler hep kalacaktır.
Demiri nasıl tavında dövmek gerekiyorsa, çekiç darbelerini nasıl soğutmadan indirmek gerekiyorsa, her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu. O anı geçirince söz soğuyor, katılaşıyor, insanın yüreğine taş gibi oturuyor ve bu ağırlığı kaldırıp atmak hiç de kolay olmuyordu.
Gözlerimi kapayabilir, kulaklarımı tıkayabilir, ama düşünmeden edemezdim.