Didem

Kelebeğin kanatları lambadan yanar...
Susuyorum ...çünkü insan incindiği yerden küsüyor hayata...
Bugünkü haklı her hayırımın arkasında geçmişte hasar yaratan evetlerim var...
Elimi tut...bırakma!!!daha okunacak kitaplar var.
Eğer yeniden başlayabilseydim ilkbaharda papuçlarımı fırlatır atardım...ve sonbahara kadar çıplak ayaklarla yürürdüm Çimen’lerde..