Tunay
@tunaynovruz
42 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kölgəsiz
Hər şey yolunda gedərkən, ya da mən elə zənn edərkən, birdən fərqinə vardım ki, kölgəmi itirmişəm.
Düzdür, çoxdandı qaranlıqda yaşayırdım, gün işığını az görürdüm. Amma bu, kölgəmi sağ saxlamaq üçün
Uzaqlığın sadəliyi
Hərdən səni yaxşı tanımayan biri elə bir cümlə qurur ki, elə bilirsən səni bu adamdan yaxşı başa düşən olmayacaq. Hərdən heç tanımadığın birində başa düşülmə rahatlığını tapır, bəzən də bunu arzulayırsan.
Çünki yaxınlıq mürəkkəbləşdirir. Yaxında olan birinin səni başa düşməməsi üçün lazım olan hər şey var, gözləntisi, qərəzi, qarşılıq arzusu. Uzaqdakı isə bütün bunlardan azaddır. Səni olduğun kimi görür. Uzaqlıq saf səmimiyyətin sirridir.
Ona görə uzaqdakı bizi özünə çəkir. Amma paradoks budur ki, ona yaxınlaşdıqca hər şey dəyişir. Artıq uzaqdan deyil, yaxından baxmağa başlayır. Və uzaqlığın sehri yaxınlıqla pozulur.
İtirmişəm...
Bir şey itirmişəm, amma nə olduğunu bilmirəm. İçimdəki bu boşluq o şeydən mənə yadigar qalıb. Tapıb geri qaytarmaq istəyirəm, amma olmur…
Getdiyim hər yerdə, gördüyüm hər insanda, oxuduğum hər kitabda onun izləri ilə qarşılaşıram. Bəzən bir gülün ətrində, bəzən bir yeməyin dadında, bəzən də günəşin batışında...
Bəzən bir adı xatırlamağa çalışırsan. “Dilimin ucundadır” deyib, xatırlaya bilmirsən. Bu yaxınlarda onun haqqında düşünmüşdün, təzəlikcə bu adı işlətmişdin, amma heç cür xatırlaya bilmirsən.
Bax, bu itirdiyim şey də dilimin ucundadır. İndicə xatırlayacaqmış kimi hiss edirəm, amma tapa bilmirəm.
“Unutmaq çətindir” deyirlər. Bunu deyənlər xatırlamağın çətinliyini bilmirlər, deyəsən.
- Dilinin ucundadırsa, tüpür, keçsin.
Yox, istəmirəm. Onu gözəl edən şey dilimin ucunda olmağıdır. Mənim üçün həm var, həm də yoxdu. Hər an itirəcəkmiş kimi hiss etmək, hər an tapacaqmış kimi hiss etmək dadlı edir bu yoxluğu.
t.me/tunaynovruz
Bizə əzab verən şey arzulardır. Arzularımız çoxaldıqca çəkdiyimiz əziyyət də artır. Arzular azaldıqca, istəklərimizin sərhəddini təyin etdikcə daha rahat yaşayırıq. Heçnə arzulamayanlar isə ya müdrikdir, ya da ölü (çox da fərqi yoxdu deyəsən).
Arzuların səni idarə edirsə vəhşi, sən arzularını idarə edirsənsə mədəni olursan.
Neçə dəfə hər şeyə yenidən başlamaq istəmisən?
Neçə dəfə hər şeyə yenidən başlamısan?
Neçənci yenidən başlamaq sonuncu olacaq?
Neçə dəfə dəftərdə yeni, ağ varaq açacaqsan?
Hər dəfə məğlub olanda, qalib olanda və ya nə edəcəyini bilməyəndə etdiyin şey yenidən başlamaqdır. Hər səhər yuxudan oyanmaq, eyni günə yenidən başlamaqdır.
Həyat özü mübarizədir, atdığın hər addım mübarizədir. Zaman keçdikcə görəcəksən ki, məsələ qalib olmaq vəya uduzmaq deyil. Sonda həmişə qazandığın təcrübə və yanında olan, çiyin-çiyinə səninlə mübarizə aparan insanlar olur.
Gücünü topla, ayağa dur, yeni istiqamət, yeni mübarizə, yeni məqsəd seç, köhnə mübarizə yoldaşının çiyninə söykən, davam et.
Həyata, özünə, mübarizənə yenidən başla.
Mübarizə yoxdursa yaşamağın həyəcanı da yoxdur!