Hərdən yolunda gedən hər şeyi pozmaq , vaxt sərf etdib qurduqlarımı yıxıb, sonra da peşman olmaq istəyi gəlir. Öz qaydalarımı pozub, özümə qarşı çıxım. Bu istək hardan gəlir bilmirəm, başqaları bu istəklə necə bacarır onu da bilmirəm. Görünən odur ki, tək mən öz içimdəki bu qaranlıq, zərərverici güclə mübarizə aparmıram. Yenicə bitirdiyim Dr Jekyll və Mr Hyde-ın qəribə hekayəsini çox bəyəndim. Müəllif insanın içindəki bu qaranlığı çox yaxşı təsvir edib. Hekayədən danışmazdan əvvəl, Platonun bu mövzudakı fikirlərinə baxaq (hət mövzuda olduğu kimi).
Platonun araba alleqoriyası.
Platon deyirdi ki, yaşamaq iki atın qoşulu olduğu bir arabada səyahət etməyə bənzəyir. Atlardan biri ağdır, digəri qara. Biz isə arabını idarə edirik. Ağ at içimizdəki fəzilətin, yaxşılığın, qara at isə çirkin, qaranlıq arzularımızın simvoludur. Arabaçı yoluna davam edə bilmək üçün gərək atların ikisini də nəzarətdə saxlasın. Əgər atlardan birinə idarəni verib digərini öldürsək, onda araba aşacaq. Maraqlıdır ki, burda qara atın inkarı yox, varlığının qəbul olunması və nəzarətdə saxlanılması vurğulanır. Hamımızın içində qaranlığa meyil var, əgər biz bunu inkar edib, görməzdən gəlsək arabadan yıxıla bilərik.
Dr Jekyll və Mr Hyde
Dr. Jekyll öz laboratoriyasında kəşf etdiyi xüsusi bir məhlul sayəsində axşamlar başqa bir insana çevrilir. Mr Hyde adlandırdığı bu adam, şəhərə çıxıb, hər cür çirkin əməllər törədir, öz qaranlıq arzularına azadlıq verir. Dr Jekyll öz içindən çıxan bu çirkin məxluqa heyrətlə baxır, amma həm də onu qəbul edir. Zaman keçdikcə Mr Hyde daha ciddi pisliklər edir və artıq idarəni öz əlinə alır. Dr Jeykll yavaş-yavaş çevrilib olur Mr Hyde. Platonun dili ilə desək qara at arabanın idarəsini ələ alır və Dr Jeykll arabadan yıxılır. Bu hekayə The Substance filmində də çox ətraflı