Bir prensin devletini savunduğu ordular ya kendi ordularıdır ya paralı ordulardır ya yardımcı ordulardır ya da karma ordulardır. Paralı ve yardımcı ordular yararsız ve tehlikelidir. Ve bir prens devletini paralı ordulara dayanarak elde tutuyorsa, asla istikrar ve güven içinde olamaz; çünkü bu askerler birlikten yoksun, hırslı, disiplinsiz, sadakatsiz olurlar; dostlar arasında gözüpek, düşman karşısında ödlektirler.
..ve herkes, ölüm uzakta iken, onun için canını vermek ister; ama devletin yurttaşlara gereksinme duyduğu zor zamanlarda, işte o zaman çok az yurttaş bulunur. Üstelik, bu deneyim son derece tehlikelidir, çünkü ancak bir kez denenebilir. Bu yüzden bilge prens, yurttaşlarının her zaman ve her koşulda devlete ve kendisine gereksinme duymalarını sağlayacak bir yol düşünmelidir; o zaman hep bağlı kalacaklardır ona.
..çünkü soylular halka karşı koyamadıklarını görünce içlerinden birinin saygınlığını arttırıp onun gölgesinde arzularını tatmin edebilmek için onu Prens yaparlar. Halk da, soylulara karşı koyamayacağını görünce, bir kişiyi yüceltip Prens yapar, onun gücüyle kendini korumak için. Soyluların yardımıyla prensliği elde eden kişi halkın yardımıyla Prens olan kişiye oranla konumunu korumakta daha büyük zorluk çeker; çünkü çevresi kendilerini onunla eşit gören birçok kişiyle çevrildi bir Prens konumundadır, bu yüzden onlara hükmedemez onları istediği gibi yönlendiremez.
..kendini güvenceye alma zorunluluğuyla yapılan ve sonra üzerinde ısrar edilmeyip olabildiğince uyrukların yararına olacak şekilde dönüştürülen acımasızlıklara iyi kullanılmış denebilir (kötüye iyi denebilirse). Başlangıçta az olup, zamanla azalacakları yerde artan acımasızlıklar ise, kötü kullanılmış olanlardır.