— Yaşamı, her anının bir anlamı olacak şekilde kurmalı.
— Kim söylüyor bunu! Yalan da olsa, anlamlı bir yaşam hoştur, ama anlamsız olanla uzlaşmak da mümkün... Ah şu hırlaşmalar... hırlaşmalar... bunlar kötü işte.
— Evet, diye başladı Bazarov, insan tuhaf bir yaratıktır. Annemle babamın burada insanlardan ırak, kapalı yaşamlarına uzaktan bakınca, bundan iyisi can sağlığı dersin. Yiyorsun, içiyorsun, en doğru, en güzel şekilde yaşayıp gidiyorsun. Ama gene de sıkılır insan; diğer insanlarla bir arada olmak, küfürleşerek bile olsa, onlara yakın olmak ister.