esma
@turkishpsycho
yoshikage kira >>> patrick bateman
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayatımda ilk defa, ezici ve insanın ruhuna işleyen bir melankoli tüm bedenimi sarmıştı. Daha önce, beni bu derece rahatsız eden bir hüznü hiç tatmamıştım. Adına insanlık denilen ortak bağ, beni karşı konulmaz bir iç sıkıntısına doğru çekmişti. Kardeşçe bir melankoli! Sonuçta hem ben hem de Bartleby, Âdem'in oğullarıydık.
Reklam
Ah, mutluluğun ışıkla cilveleştiği söylenir ya hep; bu yüzdendir ki dünyanın hep neşe dolu bir yer olduğunu zannederiz; ancak, ıstırap uzakta gizlenir; bundan dolayı, ıstırabı da yok saymaya eğilimliyizdir.
Gözümde tüten ne şehirler, ne insanlar, ne de kırlar ve ormanlardı. Açık denizleri, etrafında duman olmayan, uçsuz bucaksız yerleri arıyordum. Ama ruhumuz böyle gökyüzlerinde uçup dururken birdenbire yere inip insan küçüklüğü ile karşılaşmak ne tuhaf oluyor.
Her şey aydınlık, her şey rahattır. Yalnız hepsinin yüzünde garip bir can sıkıntısı ifadesi vardır. Elle tutulamayacak kadar ince, asla yırtılmayacak kadar sağlam bir ağ halinde onları saran bu can sıkıntısı, biraz dikkat edince, kahkahalarda boş bir çınlama, gözlerde soğuk bir alakasızlık halinde kendini gösterir. Söyleyen de, dinleyen de o anda başka bir şey düşünüyor gibidir, halbuki hiçbir şey düşünmezler. Ama bundan şikayetçi değildirler; hatta canlarının sıkıldığının bile farkında değildirler. Boş da olsa gülerler ve hallerinden memnun olmasalar da, hayatlarında bir değişiklik istemezler.
OtobüsŞiir
Zaman yok
Karşımdasın
Bütün günümün gerisi yok
Gözlerin ellerin yüzün saçın dudakların
Hiçbiri yok
Sabah neden kalkarım
Sorsam bilemezler
Sen de bilemezsin
Ben de bilemem
Söyleyemem
Bilmesinler
Bilme
Bilmeyeyim
Akşam neden uyurum
Yine bilemezler
Sen de bilemezsin
Ben de bilemem
Söyleyemem
Bilmesinler
Bilme
Bilmeyeyim
Saçmalık değil bunlar
Bilmiyorum işte
Her sabah uyanırım neden
Her akşam uyurum neden
Her gün binerim otobüse neden
Neden
Reklam