İlkbahar,tıpkı bir kadın gibiydi ona göre.Önce,çok özlediği ve karşı koyamadığı bir sıcaklıkla sarıyor,tam buna alışıp kendini bırakmışken,aniden terk edip gidiyor ve insanı tek başına bırakıyordu.Üşütüyor,titretiyor,sonra bir gün,hiçbir şey olmamış gibi yeniden çıkageliyordu.Bu kez,daha tedbirli davranmak,hemen inanmamak gerekiyordu.Bir melek gibi verici,ama şeytanla işbirliği yaparcasına güvenilmez ve bunların bir araya gelişiyle son derece cazibeli bir mevsimdi.
Her insanın,yaşamda çok istediği ancak sahip olamadığı şeyler vardır.Ya da sahip olup kaybettiği şeyler...Bazen de sahip olduğu ancak kurtulmak istedikleri...