tuğçe nur
@tuxce
105 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
İlk elime aldığımda amacım ve kitapla ilgili yeterli bilgim olmadığı için okumayı beceremedim ve rafa kaldırdım. Günübirlik Hayatlar kitabında bahsi geçince ilgimi tekrar çeker oldu. Öğrendim ki Marcus günlük olarak kendi zihin egzersizlerine dair düşüncelerini ve hayat felsefesini kısa notlar halinde yazmış ve kendisi öldükten sonra kitaplaştırılmış. aslında kimseye birşey dikte etmek yada öğretme dürtüsü taşımadan tamamen kendi zihin işleyişinin , hayattan öğrendiklerinin yada öğrenemeye çalıştıklarının kendine unutmamak için tekrar ettiklerinin izlerini taşıyor. Stoacı yaklaşım felsefe psikoloji din ahlak gibi konularda yönetici bir insanın kendini mükemmel hale getirmeye çalışmasının kanıtı. Çoğunlukla savaş dönemlerinde yazdığı söyleniyor. Yani hayatını sarayında keyifle değil ölümle savaşırken sorgulaması; beynin savaş kaç yada don modunda olduğu esnada mantığını ve bilincini kaybetmeme çabası tam olarak.
Kitapta dikkatimi çeken en önemli detay ölümün kabullenişinin verdiği rahatlık. Savaşırken başımıza gelebilecek en doğal olayın ölüm olmasının aslında sıradan yaşamlarımız içinde geçerli olduğunu hatırlattı.
Adalet ve toplumsal çıkarlar diğer bahsi geçen ve tekrar eden konuşmalar.
Filozof imparator denmesi boşuna değil yani.
İyi ki tanımışım.
Kişisel gelişim açısından faydalı bir kitap oldu.
Başta söylediğim amacım yoktu kısmı aslında burda devreye giriyor. Kişisel gelişim için okunabilir.
Reklam
Bu kitap gerçek terapi öykülerinden oluşuyor. Ve yazarın temenni ettiği gibi kendi şeytanlarıyla mücadele eden insanlara mutlaka yardımcı olacaktır. Benim şeytanıma bir iki darbe indirmişliği oldu. Bir günde bitebilecek kitap.
Not: eğer bu kitabı okuyacaksanız ardından Marcus Aurelıus Kendime Düşünceler kitabını yanında bulundurmanızı tavsiye ederim. Kitap bittiğinde kesin okumalıyım diyeceğiniz için vakit kaybetmemiş olursunuz.
Önce kitabı okuyup sonra filmini izlemek tam bir dopamin bombası etkisi… keyifli bir kitap sıcak ve akıcı bir anlatım. Tabi ki Darcy favorim oldu. Haftasonu yağmurlu havada evde okunacak bir kitap diyebilirim.
Charli seni tanıdığıma çok memnun oldum.
Bence akıl insanın içindeki kötülükten başka birşey değil…
Ve sen olduğun gibi çok iyisin böyle kalmana sevindim
Ahmet Ümit kitaplarını kapağı olmadan kimin ne yazdığını bilmeden okusanızda tanırsınız öyle bir kitap. Tam Ahmet Ümit klasiği. Eleştiri yada değerlendirme anlamında sadece olayın son 50 sayfada canlanması diyebilirim. Ama karakterleri güzel işlediği için 4. Kişi sizmişsiniz gibi okutuyor. Tabi ki sonu güzel bağlanmış ters köşe asla tahmin ettiğim kuşkulandığım bir son değil. Hatta bu hikaye böyle biter kesin demişimdir.
Selimi sevmiştim oysa ki. Neyse sizde sevin şimdi birşey demek isemiyorum kitabı okumayanlar için her kelimem spolier niteliğinde olur.
Reklam