Beni Ona Bağışla
Bu kitaba neden bu kadar düşük puan verdim adlı elestirimize hoş geldinizzzzz
Hemen konuya giriyorum beni tanımayanlar için çok feminist bir kızımdır.Gercci bu doğru tanım degil cunku ben her insana karşı ayni politikayı sergiliyorum.Oyle ki yakında insan hakları evrensel bildirgesine donucem.Sonuç olarak emirlerden ve insanlara bir eşya gibi davranilmasindan nefret ederim.
Bu kitapta da oyle bir alıntı var ki beni bu puana surukledi.Yani "sen benimsin"sozunden de nefret eden birine böyle sacmaliklarla dolu bir paragraf okuttunuz.Kitabı duvara carpmama neden olan bu alinityi bir daha gormek istemiyorum.
Tyler Bell ilk basta dikkatimi çekse de artık cehennemlik gozumde.Yani karına insan içinde o tarz laflar soylemek berbat.Anlamadığım şey kadının bu sozlere pek tepki vermemesi.Bana soylense ben kendim s*kerim karsimdakini.Bana sahip olman benim hakkımda böyle sozler soyleyebilecehin anlamına gelmiyor.Tüm bu sozlerden sonra okumaya devam edebilmem buyuk bir basari bence.Nazik olacaksın kardesim ya.
Bir de bu kitap ile ilgili şikayetim arzu ile aşkın karıştırılması.Kusura bakmayın ama kimse aşık olunca kendini parmaklamiyor.Kimse aşık olduğu için iç çamaşırı giymemezlik yapmıyor.Arzunuz ile aşkı lekelemeyin lutfen.Sevhet ve Ask ayni şey olsaydı farklı kelimeler kullanmazdik.
Ote yandan bu kitapta da onceki gibi guzel alintilar ve sozler vardi.Puanim gerçekten o alıntılara.
Günahlarımızı Bağışla
Öncelikle bu kitabı okumamam için beni ikna etmeye çalışan 
irem , 
Berilsezer , 
Gizem ve 
Kararsız bir yıldız ya çok teşekkür ederim.El birliği ile çok çabaladınız ama goruyorsunuz ki ben bu kitabı okudum ve bitirdim.Ve beğendim.Tamam yani o kadar güzel değildi.Ama ne bileyim.Neyse ben nereden puan kırdığımı ve kitabı anlatınca anlarsınız umarım.
Öncelikle kitap kilisede rahip olan Tyler Bell ile Poppy'nin günah çıkarma kabininde denk gelmesiyle başlıyor.İlk eleştiri buradan gelsin.Bu bir smut kitap olsa da kadının sesinin bile adamı azdırması gerçekten de berbat bir şey.Bu bu kitap ile ilgili en basit eleştirim.Sürekli bir azgınlık.
Bu kitap ile ilgili ilk artım erkek karakterin -smut sahneleri gelmeden önce- çok kibar olmasıydı.Yani "uzun hikaye" diyince vaktim var diyen birine kim hayır diyebilir ki?Ayrıca Britney dinleyen ve Walking Dead izlemiş birine(ben izlemedim ama olsun)Bir de adam Latince sözler söylüyordu ki bu mukemmel bir sey.Her neyse her şey ilk elli sayfada gayet güzeldi.
Sonra smut sahneleri gelince takdir edersiniz ki bu adam biraz korkunçlastı.Aslında bu adam ile ilgili bir şey değil yazar ile ilgili bir sorun bence.Kadın aynı anda hem kibar sekste de kaba biri yazmak istemiş.Yani hem centilmen bir kişi hem de odun kadar kaba.Ancak bu ikisinin birlikte yurumesi pek imkanli bir şey degil.Tyler benim gözümde okurlara göre şekillenmiş bir karakter.Yani bir karakteri yok sadece istenilen her şey bulunan bir adam.
Kitaptaki vaaz sahneleri ve Tylerin son vaazi gerçekten harikaydı.Ben bu kitaptan bu kadar kaliteli alıntılar beklemiyordum.Ayrıca Poppy'nin kendi istediği hayati yaşaması mukemmel bir şey.Yani kim mukemmel ve zengin bir hayati varken dans etmeyi sevdiği için striptizci olur ki?Hayallerimizin peşinden kosmamizi çok iyi ozetleyen bir kitapti.
irem , Berilsezer , Gizem ve Kararsız bir yıldız ya çok teşekkür ederim.El birliği ile çok çabaladınız ama goruyorsunuz ki ben bu kitabı okudum ve bitirdim.Ve beğendim.Tamam yani o kadar güzel değildi.Ama ne bileyim.Neyse ben nereden puan kırdığımı ve kitabı anlatınca anlarsınız umarım.
Öncelikle kitap kilisede rahip olan Tyler Bell ile Poppy'nin günah çıkarma kabininde denk gelmesiyle başlıyor.İlk eleştiri buradan gelsin.Bu bir smut kitap olsa da kadının sesinin bile adamı azdırması gerçekten de berbat bir şey.Bu bu kitap ile ilgili en basit eleştirim.Sürekli bir azgınlık.
Bu kitap ile ilgili ilk artım erkek karakterin -smut sahneleri gelmeden önce- çok kibar olmasıydı.Yani "uzun hikaye" diyince vaktim var diyen birine kim hayır diyebilir ki?Ayrıca Britney dinleyen ve Walking Dead izlemiş birine(ben izlemedim ama olsun)Bir de adam Latince sözler söylüyordu ki bu mukemmel bir sey.Her neyse her şey ilk elli sayfada gayet güzeldi.
Sonra smut sahneleri gelince takdir edersiniz ki bu adam biraz korkunçlastı.Aslında bu adam ile ilgili bir şey değil yazar ile ilgili bir sorun bence.Kadın aynı anda hem kibar sekste de kaba biri yazmak istemiş.Yani hem centilmen bir kişi hem de odun kadar kaba.Ancak bu ikisinin birlikte yurumesi pek imkanli bir şey degil.Tyler benim gözümde okurlara göre şekillenmiş bir karakter.Yani bir karakteri yok sadece istenilen her şey bulunan bir adam.
Kitaptaki vaaz sahneleri ve Tylerin son vaazi gerçekten harikaydı.Ben bu kitaptan bu kadar kaliteli alıntılar beklemiyordum.Ayrıca Poppy'nin kendi istediği hayati yaşaması mukemmel bir şey.Yani kim mukemmel ve zengin bir hayati varken dans etmeyi sevdiği için striptizci olur ki?Hayallerimizin peşinden kosmamizi çok iyi ozetleyen bir kitapti.
Arkadaş Kalalım - İlişki Durumu: Karmaşık 
Abby Jimenez
Bu kitap gerçekten 5 puanı bile hak etmeyecek kadar sinir bozucu. Modern aşk romanı yazacağız diye sadakat kavramını yok etmişler.
Bir kadının hayatında sevgilisi varken başka bir adamı yatağa atma derdine düşmesi, Josh’ın da kenarda pusuda bekleyip "Ne zaman ayrılacaklar" diye gün sayması resmen midemi bulandırdı. Bu kadar "geniş" ve gevşek ilişki bağlarını kabul etmek zorunda değiliz, nitekim insanı kitaptan tamamen soğutuyor.
Üstelik Tyler gelince de onu çekici buluyo?! Hani büyük aşktı? Bu resmen ayran gönüllülük ve karakter tutarsızlığı.
Gereksiz uzatılmış bir kitaptı tavsiye etmiyorum kesinlikle. Sevenlere de saygım sonsuz ancak bu kitap kesinlikle benlik değil.
Sürükleyici ve gerçekten güzel düşünülmüş bir kitaptı ama sonu çok kötüydü hiç beğenmedim bu kitaba yakışır bir son olmadığını düşünüyorum Clay kasetleri gidip polise vermeliydi herkes Alex Tyler ve diğerlerinin nasıl insanlar olduğunu öğrenmeliydi gereğini yapmalıydı kitabin devami olmalıydı gibi hissettirdi. konu güzel ama işleyişi daha farklı olsa efsane olurdu
İnsan bazen özgürleşmek için değil, parçalanmak için isyan eder. Dövüş Kulübü bana tam olarak bunu düşündürdü. Çünkü bu kitapta mesele sadece birkaç adamın bodrum katlarında birbirine yumruk atması değil; modern hayatın, tüketim kültürünün, plaza yorgunluğunun ve kimliksizlik hissinin insanın içinde nasıl bir boşluk açtığı. Palahniuk o boşluğa bakıyor ve bize şunu soruyor: İnsan kendini hissedebilmek için ne kadar ileri gidebilir?
Kitabın anlatıcısı daha en başından yorgun bir çağın insanı gibi duruyor. Uykusuz, dağınık, eşyalarla çevrili ama kendine sahip değil. Evinde kataloglardan seçilmiş mobilyalar var, hayatında düzen var gibi görünüyor ama içinde hiçbir şey yerli yerinde değil. Belki de romanın en sert cümlelerinden biri bu yüzden bu kadar çarpıyor: “Sahip oldukların sonunda sana sahip olur.” Bu cümle, kitabın bütün tüketim eleştirisini tek hamlede özetliyor. Çünkü Palahniuk’un dünyasında insan bir şeyler satın aldıkça tamamlanmıyor; aksine kendi içindeki boşluğu daha pahalı eşyalarla kapatmaya çalışan zavallı bir varlığa dönüşüyor.
Sonra Tyler Durden giriyor sahneye.
Tyler… Sana hayran olunacak biri gibi bakmak büyük hata olur. Bunu özellikle söylemek lazım. Çünkü sen karizmatik bir çıkış kapısı gibi görünüyorsun ama aslında yangın merdiveni değilsin; yangının kendisisin. Anlatıcıya bir özgürlük vaadi sunuyorsun ama bu özgürlük insanı iyileştiren bir özgürlük değil, onu daha büyük bir kaosa teslim eden bir şey. Yine de seni bu kadar tehlikeli yapan şey de burada: Haklı başladığın yerler var. Sistemin insanı nasıl uyuşturduğunu, tüketimin nasıl kimlik yerine geçtiğini, modern erkeğin nasıl güçsüzlük ve amaçsızlık içinde sıkıştığını görüyorsun. Ama çözüm diye sunduğun şey, başka bir hapishane.
Dövüş Kulübü bana göre şiddeti öven bir kitap değil; şiddetin
Chole o travmatik olayı yaşadığında henüz 12 yaşındaydı. Anne, babası ve ağabeyiyle yaşadığı Louisiana'nın küçük kasabasında altı genç kız ortadan kaybolur. Yazın sonunda Chole'nin babası suçunu itiraf eder ve ömür boyu hapse mahkum edilir. Aradan geçen o zorlu 20 yıl sonra Chole,kendi hayatını kurmuş,nişanlısı Tyler ile düğününe hazırlanan bir psikolog olmuştur. Ancak şehirde ardı ardına iki genç kız kaybolunca o korkunç yazı tekrar hatırlar. Yeni vakaların, babasının işlediği cinayetlerle benzerlik göstermesi ona iyice akıl sağlığını sorgulatmaya başlar.
Babası suçsuz muydu yoksa bir taklitçi mi vardı?
Kitapta aile sırları,seri katil,güven,çocukluk travmaları gibi temalar işlenmiş.Yazarın dili yalın ama merak uyandırıcı. Bölüm sonlarını öyle noktalarda bırakıyor ki, bir bölüm daha okuyayım dedirtiyor.Gerilim dozu yüksek, sayfaları hızlı çevirten bir anlatımı var.
Okurken kimseye güvenememek, en yakınındaki insanın bile bir canavar çıkabileceği ihtimali gerçekten huzursuz edici. O ters köşe şoku en sarsıcı andı.
Anlatıcının Chloe olması, okura olayların akışından ziyade onun zihnindeymiş hissini veriyor, psikolojisine ve iç dünyasına şahitlik ettiriyor. Aksiyonun azlığına rağmen oldukça sürükleyici bir kitaptı, kesinlikle tavsiye ederim.
