İnsan olmaya (ve ölmeye) doğrudur. Vahim olan bundan kaçamayışı, kaçtığı zaman ise hangi tehlikeyle yüzyüze geldiğini farkedemeyecek bir cehalete gömülüşüdür.
Beklemek her ne kadar doğrudan insana düşecek olanı almaya hazır durmak ise de, sadece bu kadar değildir. Beklemek aynı zamanda bekçilik etmektir. Çünkü bekleyen kayıtsızca durmaz. Kayıtsızlık da kapanış ve tükeniştir.
Bekleyen bekleyişinin sebebi olan değerlerin bekçisi kaldığı sürece doğruyla bağları kurabilecek hazırlık içindedir. Hazır olan huzurdadır. Zaten huzursuzluk hazırsızlıktan başka nedir ki?