Dünyasını kendi çevresinde kendisi kurmuş,
kendine varan her yolun sonuna yalnızca
kendisinde bulunan bir yer koymuş kişi
– kendi yerinden dışarıya çıkan yolu
nasıl bulsun ki?...
Yeri yalnız kendi yeri,
yolu yalnız kendi yolu
olan kişi, ne yerinde ne yolunda,
başka kişilere rastlamayacaktır.
– rastladıkları da, hep, onun
ne yerini ne yolunu anlayanlar
olacaktır.
Belirli bir yol arayan kişi için en büyük
tehlike, o yolu bir yerde durarak, ‘bakarak’
arayabileceğini (hatta, bulabileceğini)
sanmasıdır - çünkü, yollar bulunmaz:
yürünür; yerlerde ise, olsa olsa, durulur
- onlar, bulunur; artık, yürünmez...
Bütün dert, ötekilerle bir arada yaşamak zorunda olup, birarada yaşamaya dayanamamızdadır.
En yakınlarımız en uzak olsunlar isteriz;
en uzaklarımız da, en yakın - olunca da, hep, tersi...
Tersliğimiz, uzak yakınlığımız, ve,
yakın uzaklığımızdır.