“Gitti. insanın gözü çıkıp ben gidiyorum diyebilir mi ? Ya da kalbi ? İnsanın ruhu nedenini terk eder mi ? Ölmekten bahsetmiyorum sevgili izleyiciler ! Ölmek dünyadaki en kolay ikinci şey! Birincisi de doğmak !
“ “Düşünüyorsun öyleyse varsın” . Saçmalık! Fark ediliyorsan varsın. Sevdiğin kişinin gözlerinde görebiliyorsan kendini varsın. Aksi halde ya makine gibi yaşarsın ya da boşlukta savrulursun. Ben savrulmayı tercih ettim. Haykırmak istedim, düşünmek değildir var olmak , fark edilmektir onun gözlerinde ! “
“ “Yanılıyorsun” dedi ses. “Kimim ben biliyor musun?” diye sordu ses.
“Sen” dedi.”İşte sen aradığım ,başından en başından beri eksik olan, içimse ezelden beri biriken…”
“Neymiş, benliği parçalanmış. Neymiş, kaybolmuş. Sen ne zaman var oldun ! Kaç kere kendin olabildin ? Senin için burada toplanıp sürekli tartıştık. Sürekli fikir ürettik ama sen hep bildiğini okudun. Şimdi neredesin ? Biliyor musun? Yolu kaybettin! Belki de artık bana bırakmalısın! “