"Kafamın içinde gemiler kalkıyor. Siren sesleri var. Dalga sesleri. Fazla yoğun, fazla karmaşık... Gemi, karanlığın içine yol alıyor. Peşinde ve önünde yalnızlık hakim. Gökyüzü gözükmüyor. Sis var. Sis, sanki tüm varlığın üzerine çökmüş. Rüzgarı bekliyorum fakat yok. Dağılsın istiyorum tüm belirsizlik, bilinmezlik...
Kendimi parçalara ayrılmış hissediyorum. Her biri bir yana dağılmış. Toparlayamıyorum. Her bir parçamı hissediyorum ama hiçbirini alıp yerine koyamıyorum. Benliğim dağılmış. Orada benden eser yok. Sadece parçalar var. Ve gemi, uzaklaşıyor... "