Nazım Hikmet Ran Ve toz oluyorum yaşıyorum yanında senin.
Sonra sen ölünce kavanozuma gelirsin.
Ve orada beraber yaşarız külümün içinde külün,ta ki bir savruk gelin yahut vefasız bir torun bizi oradan atana kadar...Ama biz ozamana kadar okadar karışacağız ki birbirimize, atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz yan yana düşecek.