Zeynep Uçar
@ucarzey
Öğrenci
Üniversite
İstanbul, 31 Ocak 2004
1385 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
''İçmeyip de ne haltedeceksin”
Canım Orhan Veli...
İlk kez Orhan Veli'nin kitabını okumaktayım. Şiirlerden o kadar alıntı yaptım ki okumaya doyamadım. Kendisi tüm alışılmışın dışına çıkmış yazarlarımızdan biri. Kurallara bağlı kalmaktansa kuralların dışına çıkan Orhan Veli şiirleriyle adeta insanı okumaktan başka şansının olmadığına inandırıyor.
Herkese tavsiye edebileceğim, kısa kısa şiirlerden oluşan bu kitabı mutlaka kütüphanenizde bulundurmanız gerekiyor. Ölümü, aşkı, hayatı derinliklerine kadar işlemiş yazarımız. Eee, Ne demiş Orhan Veli,
“Biliyorum, kolay değil yaşamak;
Ama işte
Bir ölünün hala yatağı sıcak,
Birinin saati işliyor kolunda.
Yaşamak kolay değil ya kardeşler,
Ölmek de değil;
Kolay değil bu dünyadan ayrılmak.”
Reklam
Kitap ülkenin gündeminden bolca yararlanmış. Yani çoğu dile getiremediğimiz, haykırmak istediğimiz konuları bolca konu edinmiş. Ben genel olarak keyif aldım okurken. En azından bazı şeyleri unutmamak adına insanın suratına çarpıyor. Kitaptan bir sürü alıntı yaptım. Kitabın her sayfası altı çizilecek cümlelerle doluydu. Eğitim, iktidar ve daha nice konular çarpıcı bir şekilde eleştirilmişti. Zaten kitabı kendine bağlayan da bu yönüydü. Okunabilecek bir kitaptı.
Çerezlik bir kitap olduğunu düşünüyorum. Yani evde çocuk bakmaktan çok bunalmış kendini çıkmazda hisseden annelerimiz için alıp çay kahveyle okunacak bir kitap denilebilir. İçeriğinde genel olarak çocuğa karşı ve annenin kendine karşı yaptığı hatalar ve bunları nasıl düzeltebilirize odaklanılmış. Dediğim gibi beklentisi çok yüksek olmayan ama okunabilecek hoş bir kitaptı bence.
Zeze bu seninle ikinci buluşmamız...
Şeker portakalında olduğu gibi bu kitapta da yaşattın bize her şeyi. Gittiğin her sokağa, okula, yaptığın yaramazlıklara bizi de yolcu ettin. Çoğu sayfasında ağlattın, bazen de güldürdün. Zeze, sanırım büyümek senin de dediğin gibi o kadar da güzel değil. Çünkü büyüdükçe insanın yüreğindeki o sürekli akıl veren kurbağası da gidiyor. Aynı senin kurbağan gibi. Sanırım bazı şeyleri tek başımıza devam ettirmek zorundayız. Büyümek zorundayız Zeze. Veda edişlerindeki acıyı nasıl taşıdın bilmiyorum. Veda etmek bile ne büyük meziyet...
Hayatın boyunca son veda edişlerinin olmasını diledim okurken. Ama yüreğin sağlam olduğu sürece her şeyin üstesinden geliniyor sanırım. Sen bunu bize kanıtladın.
Umarım önceki hayatını geride bırakıp en güzel şeylere yelken açabilirsin, büyümesine rağmen hala kalbi çocuk olan minik Zeze...
Martin...
Ah Martin...
Sevmek gerçekten senin bahsettiğin gibi bir şey miydi?
Yoksa olduğu gibi kabul etmek, değiştirmemek miydi?
Sevdiği kız uğruna kendi olmaktan çıkan biriydi Martin. Her şeyini ona adamıştı. Çok sevmişti. Sevginin bu denli zarar vermemesi gerekirken Martin hayatının en zor günlerini geçirmişti. Tüm hayatı Ruth üzerine kuruluydu. Ona daha iyi bir yaşam sunabilmek. Sadece Ruth'un emrinde çalışmak.
Sevginin sadece bundan ibaret olduğunu sanmıştı. Mevki, daha çok bilgi, para, her şeyin en yükseği sevilmeye layık olmak demekti Martin'e göre. Martin sevmeden çok daha iyiydi. En azından kendi gibi olmaktan asla endişe duymuyor, istediği gibi davranıyordu. Martin'i bu denli sevmek ve kendini yok saymak hayatına son verdi.
Umarım gittiğin yerde mutlusundur Martin.
Seni olduğun gibi kabullenecek, sigaranı , üstündeki kıyafeti yargılayamayacak birini bulman dileğiyle...
Reklam