İlk 2 kitaptan sonra devam etmesi biraz daha zor bir kitap oldu. İlginç bir şekilde yoğun bilgi akışı vardı fakat yine de öyle bir şekilde hikayenin içine gömülmüştü ki bir bilgiyi okumaktan ziyade romana devam ediyormuşsunuz havası vererek heyecanla okuyorsunuz. Fakat bir noktadan sonra o bölümleri atlayarak hikayedeki olaylar nasıl ilerleyecek öğrenmek istiyorsunuz. Daha çok kurgunun beklenene göre az olduğu ama bilgilendirmelerin ağırlıkta olduğu bir kitap olmuş. Kitabın sonlarına doğru da bilgilendirmeler neredeyse tamamen kalkıp yerine olaylar çözümlenmeye başlamış ama sanki bir an önce bağlayayım boşluğu var gibiydi. Mesela Meryam'ın hikayesini ben biraz daha görmek isterdim. Peritle son durumları ne oldu bilmek isterdim. İllias ne oldu bilmek isterdim. Mesela son sahnede Pia ile ilgili daha fazla detay duymak isterdim. Pia'nın hikayesi çok yarımdı. Hikayede aslında beni zorlayan nokta ilk iki kitapta Pia'nın kurtulacağına dair hep bir umut vardı bir kurtarıcısı vardı. Fakat son kitapta tamamen yalnızdı. Ve onun karanlığı beni tamamen içine çekti. Yaşarmışçasına bir darlanma oluştu bende şahsen. Bu etki yazarın büyük bir başarısı elbette. Eline emeğine sağlık yazarın :)

Roman