Merve Uçurum
@ucurummerve
"Yeter artık! diye mırıldandı. Kötü düşler bitecek artık, boş korkular bitecek, karabasanlar bitecek! .. Yarın diye bir şey var! Şu anda yaşıyorum!"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Böyle bir karar verebilmek için ne vaat edebilirsin onlara? Okulu bitirip kendine bir iş bulduğunda her şeyini, gelecegini mi? Çok duyduk böyle şeyleri. Gelecekten söz ediyorsun. Şimdi ne yapacaksın, onu söyle sen? Evet, şimdi bir şeyler yapmak gerek, anlıyorum. Peki sen ne yapıyorsun ?
Kitap 510 sayfa. Normalde kalın kitapları okumayı daha çok sevmeme rağmen bu kitapta gözüm korkmadı değil. Ama yorumlarına bakınca çok akıcı olduğunu gördüm ve başladım. Cidden de öyle akıcı, bir çırpıda bitirdim.
Kitap Hasan Sabbah'ın meşhur fedai yetiştirme sistemini anlatıyor. Tabii kitaptaki kurguyla gerçekler bir değil. Kurgusal tarihi roman olarak değerlendirebiliriz. Ömer Hayyam ve Nizamülmülk ile okul arkadaşı olduğu söyleniyor. Ama araştımaya açık bir konu. Öylesine baktığım yerlerde bile durumun böyle olmadığı görülüyor. Buna rağmen kitabı beğendim. Ama Hasan Sabbah ve fedaileri diyince aklıma hep Ramiz Dayı'nın hikayesi geliyor. Nizamülmülk'ün ölümü kafamda hep o şekilde olmuştu ama kitapla uyuşmuyor işte.
Ayrıca kitabı bitirip bir gün sonra kpssye girdim. "Hangisi Büyük Selçuklu Devleti'nin yıkılış sebebini değildir?" diye bir soru vardı. Doğru cevabı biliyordum ama kitabı okuyup da daha emin bir şekilde yapınca insan mutlu oluyor. Sınav da iptal edildi ama neyse konu o değil.
Dili akıcıydı ama edebi olarak aynı lezzeti alamadım. Ayrıca kitapta bazı diyologları gereksiz buldum. Bence yazar betimleyip anlatsa daha çok zevk alırdım gibi.
Kitaptan çıkarılacak bir dersle incelememi bitireyim. Herkesin her dediğini inanmayıp araştırmak gerekiyor. Bol bol okuyup öğrenmek... :)
İlerlemek, bilim ve asırlardır hayalini kurduğumuz gezegenler ötesi bir gelecek. Ama gerçekte, bunu yapmalarının sebebi her insan evladının diğer insanlara yardım etmek için temel bir içgüdülerinin olmasıdır. Bazen bu böyleymiş gibi görünmeyebilir ama bu doğru.
Bir yürüyüşçü dağlarda kaybolsa, insanlar bir arama koordine ederler. Bir tren kaza yapsa, insanlar kan vermek için sıraya girerler. Bir deprem şehrin birini yerle bir etse, dünyanın dört bir tarafından insanlar acil durum malzemeleri gönderirler. Bu insanların içinde öyle temelde bulunan bir şeydir ki, istisnasız her kültürde yer bulmaktadır. Evet, umursamayan şerefsizler yok değil ama umursayanlar onları sayıca katlıyor. Ve bu yüzden, benim tarafımda olan milyarlarca insan vardı.
Çok güzel bir şey, değil mi?
