Merhabalar bugün sizleri adı bile ölümden geçen Elfida ile tanıştırmaya geldim. Kitap günümüzden 3 yıl öncesinde başlıyor. Elfida artık tamamen yorulduğunu ve tükendiğini hissettiği bir anda hayatına son vermeye karar veriyor. Uçurumun kenarında onu atlama demek yerine atlarsan sen bilirsin ama yazık olur diyen bir adamla tanışıyor. Adam o kadar net bir şekilde bunları söylüyor ki Elfida yeniden düşünmeye karar veriyor. Elfida için bu adam bir takıntı olmuştu üç yıl boyunca ne yaptığını nereye gittiğini her şeyi saati saatine biliyordu. Yasa dışarısı dövüşlere başlamasının sebebi de bu adamdı. Tek hedefi karşısına çıkan rakip olmak! Onun da dediği gibi tam üç yıldır Kurşun Alpugan'ın hayatının içindeydi ama aynı zamanda değildi. Kendince oluşturduğu bu planda ona göre avcıyı avlayacak av olacaktı. Sizce başarılı olabildi mi?
Zekasına bayıldım bu kızın. Acayip bir şey gerçekten zehir gibi. Yaşadıklarından sonra çelik gibi bir zırh edinmesi de çok normaldi. Ancak yaşadığı şeyleri normal görmesi beni bir ara delirtti. Destek alıyordu ama öylesine yapıyordu. Turuncu rengi muhabbeti ve Elif'in Elfida oluşunu okumak beni çok üzdü. Babasından resmen tiksindim! Bayağı ağlayıp durdum. Kitaptaki favorim kesinlikle Kılıç oldu. Namı diğer Kurt. Düştük yine bir yan karaktere teşekkürler. Kitabı okuyanlar neden onu seçtiğimi anlayabilir. Nil'in de söylediği gibi aile gökkuşağı ailesi gibi Turkuaz, Safir, Mavi, Larcivert ve Kurşun.. Elfida bu kalabalıkta birazda yaşayamadıklarını yaşadı. Dedim ya o içindeki yoksun, küçük kızın küçücük şeylerde mutlu olması beni çok etkiledi. Kurşun konusunda henüz kararımı veremedim. Arkadaş etrafındaki herkes manyak çıktı ya! Yani kime elimi atsam bir yerde manyak olduğu ortaya çıktı. Kitapta karakterlerin arkasında duramıyorum özür dilerim.
Kader seni güldürmüyorsa, espriyi anlamadın demektir
Kitabı elime aldığımda önce aklıma gelen "uff ,çok sayfa", şaka gibi 842 sayfa insanın gözünü korkutuyor. Sonra başlıyorsunuz ve bitince tadı damağınızda kalıyor.
Avustralyalı bir hükümlü, hapishaneden Hindistan'a, Bombay'a kaçıyor. Ve farkediyor ki o aslında kalben Hintli... Dillerine, geleneklerine, danslarına ayak uydururken bir suçlu olmaktan da hiç vazgeçmiyor. Hindistan'da 1980-90 yılları civarı mafyatik yapılanmayı , bölgedeki Afganistan, Pakistan, Hindistan üçgenini müthiş ele alıyor.
Bu arada Bombay'ın karmaşık nüfusu ve yaşamını harika anlatıyor. Fakirlik ve zenginliği, iyi ve kötüyü, sevgiyi ve zulümü felsefe olarak, roman kurgusu içinde, çaktırmadan zihnimize işliyor.
Uyuşturucunun insanlara yaptıklarını, sınırsız dostluk ve sadakati, ihanet ve boşa harcanan hayatları size kahkahalar attırarak ya da gözyaşlarına boğarak hayal ettiriyor. Gecekondular, barlar, batakhaneler o kadar iyi bir dille yazılmış ki insan sempati duyuyor. Ve tabii süper bir aşk hikayesi de eserin tuzu biberi oluyor. Olağanüstü karakterler, çok akıcı bir dil, hızla akan mükemmel kurgu ile romanın içinde kayboluyorsunuz.
Harika bir otobiyografik roman. Herkes kendinden bir şeyler bulacaktır. Emeğe sağlık, hiç düşünmeden alın ve okuyun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ramazanın ortaklarından beri değişik bir #rs durumu içerisindeyim. Ya komple okuyorum, ya hiçbir şey okuyamıyorum ya da daldan dala atlıyorum. Her başladığım kitap bana iyi geliyor ama bir yerde tutulup kalıyorum. Normalde tek günde bitireceğim bu kitapta iki gün benimle yaşadı. Tamam bu duruma biraz üzülüyorum ama kitabı çok sevdiğim için bunu göz ardı edebiliyorum. Chandler şu hepimizin belirli bir yaşta yaşadığı Ben yaptığım işi gerçekten seviyor muyum? Hayat beni nereye sürüklüyor? Peki ben bu sürülenmeden memnun muyum? Hayatının tam da bu sorularla dolu olduğu keskin an hayalet yazarlık yaptığı kadının onu tanımaması ile başlıyor. Kendini bara atıyor ve o da ne? Tam da halinden anlayacak bir adam ve asla tatmin olunmayan bir tek gece. Ben hep diyorum ya hayat bazen size küçük sürprizler yapar. Belki de ilk tek gecelik bir ilişki yaşayan kızımızın yeni işi tam da o tatmin olmadığı geceden kalan adamdaydı. Bu adam zamanında herkesin çokça izlediği bir serinin oyuncusuydu. Şimdi de gerçek kendini yazabilmek için bir hayalet yazarla çalışmak istiyordu.
Yalan yok ben gerçek hayata da kurguda da aşkına sahip çıkan kendini gerçekten bilen adamları okumayı seviyorum. Finn daha kendini bulmaya çalışıyormuş gibi geldi bana. Gerçi karışılıklı kabul ettikleri bu iş üstüne gizli bir tutkulu anlaşma onları beklenilen sona hazırlıyordu. Finn aşırı tatlıydı. Öyle, böyle değil. Sempatik ve tatlı bir karakterdi. Baştan sona çizgisini bozmaması cok guzeldi. Orta sayfalarda aynı döngüden çıkamıyorlarmış gibi gelince bir duraksadım ama devamını ve sonunu güzel bağlamışlardı. Birlikte seyahat ettikleri sürece ben de onlarla beraber geziyormuş gibi hissettim. Chandler ve Noemie arasındaki dostluk çok güzel işlenmişti. Kuzen olmaları aralarındaki güzel dostluğu yıpratmamış gibi
Öncelikle kitabın Reverse Harem içerdiğini belirtmekle başlamalıyım. Ben trope bilgisiyle başladığım için çok şaşırmadım. Tabii diğer kitapların spoilerlerini yedim. 1 gün içerisinde bitirdim yazarın yazım dili baya günlük sizi yormuyor. Cecilia 1 yıllık bir süre için babasının yanına taşınıp onun fabrikasında çalışmak zorundadır. Fabrikadaki ilk gününde Sean adlı yakışıklıyla tanışır ve evindeki partiye katılır. Sean ev arkadaşı olan Dominic’le ilk tanışmalarında yıldızları çatışmaya başlar. Sean’la ilişkileri ilerledikçe onu sırlarını sorgulamaya başlar ve ona karşı hislerini. Hem Sean’ı hem Dominic’i sevebilir miydi? Tabii ki bizim çocuklar bu konuda BAYA açık görüşlü. Her şey yolunda giderken kızın bir seçim yapması gerekir bu yolda Kuzgun Kardeşliğine girecek midir? SPOILLERR!!! Ya Dominic ve Sean siz iki salaksınız… Sean’ın başta Cee’yi yakın olmak için kullandığını sonra aşık olduğunu duymak çok üzücüydü. Ve Dom’un sırf onu korumak için bile olsa parti de yaptığı şey çok alçakçaydı. Yazarı da tebrik etmek gerek her şarkıyı nasıl böyle cuk diye oturtmuş. Serinin sonunda gelen adam Tobias mı? Üff Dominic’in öleceğini öğrendiğim için bütün heveslerim yandı bitti kül oldu. Seriyi kısa sürede tamamlarım.
Ya medusanınki yada bülbülOylama
Puan vermedi
Selam ben medusanın ölü kumlarının setini almak istiyom ama bülbül kapanı istiyom ama kararsızım sizce hangisi olsun hiç bir fikrim yok bütcem onlara yetebilir ikisini bir alamam ama şuan asker kurgusu okumak istemiyorum ama fantastikte kararsızım uff
Şimdi normalde yazarın kitaplarını tekte yutarım. Ancak bu kitapta bir şeyler benim için ters gitti. Önce bir mevzuyu anlamadım. İkizler, denk gelmeler, yer değiştirmeler ve ölümler. Sonra karskterlerle bolca kavga ettim. Tabii ki yazar yine çok güzel seven adamlar ve dik duruşu kadınlar yazmıştı. Ancak bu sefer kadın karakterler güçlü ama aşk konusunda çok aptallardı. Kitapta Ezel karakteri konusunda hep bir kararsız kaldım. Sanki Talya'ya aşıktı ama arkadaş gibi duruyordu. Tipler aynı olunca Helen'e vuruldu. Bilmiyorum. Bu histen kurtulamadım. Tabiiki yazarımızın bir diğer huyu, tüm çiftler mutlu sona ulaştı. Tüm yan karakterler dahi mutlu bir aşka kavuştu. O kul, o kul peki ya bu kul? Yine ayazdayız. Neyse akıcı anlatım ve yormayan betimlemeri yine yerindeydi. Gereksiz detaylar yine yoktu. Kesinlikle yazar bu konuda hakkını veriyordu.
En sevdiğim karakter tabii ki yan karakterimiz Karan. O ekibin geçmişi beni çok etkiledi. Lakin Karan beni en çok etkileyen karakterdi. Sanırım Helen geçmişini anlatırken Ezel'in duruş şekli beni en çok etkileyen sahneydi. Talya gerçekten kitaptaki en geçmişte ki yanlışlarından ders alıp ona göre aşka açılan tek kadındı. Kitap böyle sakin seyrinde devam edecek diye düşünürken yazar ortaya bir bomba attı ve uff! Alev aldık. Bu nasıl bir geçmiş bağlamasıdır. Tüm sırların, olayların ortaya çıktığı an kitabın zirve aynıydı. Aşk, özlem, kırgınlık gibi hisler gerçekten size net bir şekilde geçiyordu. Okurken boşlukta hissetmiyordunuz. Karakterlerin yaşadığı duygular sana da net bulaşıyordu. Sonlara doğru bir aydınlanma yaşadım. Helen kızım sen bensin. Bunu bir kez daha anladım. Vazgeçmesi kolay insanları kimse sevmez ama bu hale nasıl geldiklerini düşünmek gerekir. Yazar bunu karakter üzerinden çok güzel anlatmıştı. Ben yine kaptırdım
