Kitabın kurgusu çok sürükleyici. “Hayatta kal ve aşık olma” diye iki kuralı olan bir yarışma, labirent gibi koridorları olan perili bir konak, şeytanlar, korkularının cisimleşmiş hali… atmosfer gerçekten iyi kurulmuş. Özellikle New Orleans estetiği ve gotik hava kitaba ayrı bir karakter katıyor.
Blackwell konusuna gelince… evet, o klasik kötü görünümlü ama aslında karmaşık erkek karakter kalıbı. Kibirli, gizemli, tehlikeli, ama bir o kadar da çekici. Bu tip karakterleri seven varsa zaten kitabı gayet sever. Ama bu tarz sizi çok çekmiyorsa biraz “üfff anladık tamam” gelebilir. Yine de ikili arasındaki gerilim ve karşılıklı iğneleşmeler gerçekten keyifli, diyaloglar sıkıcı olmuyor.
Beni en çok etkileyen kısım OCD’nin “Gölge Ses” olarak hikayeye dahil edilme şekliydi. Çok doğal ve zorlamadan işlenmiş, bu yüzden Ophelia çok daha gerçek hissettiriyor.