Ufuk ARSLAN
@ufuqarslan
instagram.com/ufuqarslan?igsh...
Mutluluk paylaşıldığında gerçektir.
-Evli-
Şu anda okuduğu kitap
‘’Suç, toplumsal düzenin bozukluklarına karşı bir protestodur.’’ cümlesiyle yola çıkılmış ‘’İnsan bazen öyle bir sınıra gelir ki, aşamaz mutsuz olur; aşar, bu kez belki daha mutsuz olur!’’ cümlesiyle devam eden bi olay örgüsü.. Açıklayacak olursak toplumsal düzensizlik, ekonomik eşitsizlik, adaletsizlik insanı öyle bi sınıra getirir ki bu bazen kişinin bir suçu kendi kafasında meşrulaştırmasına kadar varır. Bu sınırın berisinde duran insan mutsuzdur. Hayatın zorluklarını, saçmalıklarını görür çıkış yolu arar. Aşmak için karşısında beliren şey bazen bir suçtur.. İşlemesi gerektiğine inanırsa bazen bu suçu da işler ve kısmen aşmış da olur..Peki ya sonrası.. Mutlu olabilir mi bu yeni durum içerisinde? İstediği hayatı elde etmiş midir? Kitap bana Baba filmini çok anımsatır..Orda da 20. yy başı Amerika’sında kendi halinde yaşamaya çalışan bir adam, karşısına çıkan bozukluklara karşı suça karışır ve bu dünyada alabildiğine yükselir.. Günün sonunda bir evladı katledilir, bir diğeri katil olur, kendisi vurulur ve bir gün gelir bu durumun psikolojik çöküntüsü altında çok da mutlu olmayarak bu dünyadan ayrılır. Raskolnikovun da, benzer bir süreçle, günün sonunda, çok da mutlu olmayacağı bi sonla aramızdan ayrılışı gibi..Keyifli okumalar..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
‘’Açken karnımı hiçbiriniz doyurmadınız ama şimdi param,şöhretim var ve hepiniz karnımı doyurmak için sıraya giriyosunuz. Sen sevdiğim kadın, sevgimi yeterli görmedin bana güvenmedin ama şimdi gelip beni sevdiğini, pişman olduğunu söylüyosun ve buna inanmamı bekliyorsun. Neden neden?’’ Martin’in zihninde çınlayan bu sözler, cevabını bulamadığı sorular, benim de uzun zaman aklımdan çıkmayacak, zihnimi meşgul edecek gibi. ‘’Evet bir erkek olarak kendimi inşa ettim, başarı yakaladım ama ben aslında yine aynı benim. Eskiden itibar görmüyodum fakat şimdi görüyorum..Ne değişti? Tüm bu yaşananların ardından ben nasıl olur da hiçbişey olmamış gibi yaşar ve mutlu olurum?’’
Yalnız hissetme üzerine bir kitap.. Varoluşçu motifleri çok ağır ki bana bu yönüyle Yeraltından Notları çok anımsattı. Burdaki fark anlatıcının insanlarla yüzeysel de olsa diyalog kurabilmesi ve aslında duygu durumu bu derece dengesiz olmasa sosyal çevre oluşturabilme yetisi. Peki neden bu kadar duygusal tutarsızlık içerisinde. Küçükken baba yoksunluğundan dolayı yaşadığı duygusal boşluk mu? Bu mu hep eksilmeyen sıkıntısının kaynağı? Annesinin de sürekli kaygılı olması ve bu ortamda yetiştirmesi mi onu? Hep o küçükken bulamadığı samimi dürüst sevgiyi arama çabası mı? Siz de bu soruları soruyosanız mutlaka okumalısınız..
‘’insanları tanıyordu ve hiçbir tanrının onların derin doğasını değiştiremeyeceğini biliyordu. Tam tersine, din insanların tutkularını, ruhun eksikliklerini, bedenin kötülüklerini daha da arttırırdı.’’
Kitaba içinde geçen bu cümlelerden daha iyi bir özet olamazdı sanırım..Dini bağnaz ve kapalıdevre yapıların içlerinde neleri barındırabileceğine ve ne tür sapkınlıklara meydan verebileceğine dair güzel bir örnekti bu kitap..Okurken biçok kere Midsommar ve Gülün Adı filmi zihnimde canlandı..Bi de tabi Türkiye’de şahit olduğumuz biçok farklı tarikat, cemaat ve diğer dini topluluklar.. Ortak yönleri bi dışarıdan görünen iyi yüzleri, bi de derinlerinde bulunan kötü yüzleri..Kitapta da nerdeyse bu evrensel gerçeği bi kere daha çok iyi kavrıyorsunuz..
Gerçeklik katlanılmazsa yeraltı kaçınılmazdır..Kitabı tek cümleyle böyle özetleyebilirim..Katlanılamayan gerçekliği biz mi kendi kendimize oluşturuyoruz yoksa çevremiz mi bizi buna muhtaç kılıyo bu muamma..İçine atan herkese tavsiye edeceğim eşsiz bir eser.. 
Fyodor Dostoyevski
Fyodor Dostoyevski